Είναι παντού και πουθενά. Χωρίς να κατέχει κανένα επίσημο κυβερνητικό αξίωμα, ο Αμπντούλ Μαλίκ αλ-Χούθι έχει μετατραπεί σε μία από τις πλέον αινιγματικές και επικίνδυνες προσωπικότητες στη Μέση Ανατολή.
Επικεφαλής ενός κινήματος που, αν και κινείται στην τροχιά της Τεχεράνης, δρα με απρόβλεπτη αυτονομία, ο αλ-Χούθι κατάφερε να μετατρέψει μια ορεινή ανταρτική ομάδα σε υπολογίσιμη περιφερειακή δύναμη.
Η άνοδος μέσα από το πεδίο της μάχης
Γεννημένος γύρω στο 1980 σε οικογένεια Ζαϊντιτών (σιιτική μειονότητα της Υεμένης), ο αλ-Χούθι μεγάλωσε στη σκιά του μεγαλύτερου αδελφού του, Χουσεΐν, ο οποίος έθεσε τα ιδεολογικά θεμέλια της οργάνωσης εμπνεόμενος από την Ιρανική Επανάσταση. Όταν ο Χουσεΐν σκοτώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 κατά την εξέγερση ενάντια στη φιλοσαουδαραβική κυβέρνηση, ο Αμπντούλ Μαλίκ ανέλαβε τα ηνία.
Παρά την έλλειψη θρησκευτικών περγαμηνών, εδραιώθηκε χάρη στις στρατιωτικές του ικανότητες και τη σκληρή του τακτική, έχοντας ως πρότυπο τον πρώην ηγέτη της Χεζμπολάχ, Χασάν Νασράλα.
Σταδιακά, μετέτρεψε την οργάνωση σε οικογενειακή υπόθεση, διορίζοντας συγγενείς του σε καίριες θέσεις των μυστικών υπηρεσιών και των ένοπλων ταξιαρχιών, ενώ επέβαλε την ιδεολογία του ακόμα και στα σχολεία.
Έλεγχος της χώρας και διεθνής αναταραχή
Από την ανατροπή της κυβέρνησης το 2014 μέχρι σήμερα, οι Χούθι ελέγχουν τη Σαναά και τις ακτές της Ερυθράς Θάλασσας —περιοχές όπου ζει το 70% του πληθυσμού— επιβάλλοντας ένα αυταρχικό καθεστώς.
Η δράση τους έχει ξεπεράσει προ πολλού τα σύνορα της Υεμένης, καθώς εξαπολύουν επιθέσεις με πυραύλους και drones εναντίον της Σαουδικής Αραβίας και του Ισραήλ, γεγονός που ανάγκασε τις κυβερνητικές δυνάμεις της χώρας να ανακοινώσουν πρόσφατα νέες στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον τους.
Παράλληλα, η πρόσφατη κατάληψη στρατηγικών σημείων στο στενό Μπαμπ ελ Μαντέμπ και τα χτυπήματα σε εμπορικά πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα προκάλεσαν σοβαρές αναταράξεις στο παγκόσμιο εμπόριο και τις τιμές του πετρελαίου.
Ο ηγέτης των σηράγγων
Ο αλ-Χούθι παραμένει άφαντος εδώ και χρόνια. Πιστεύεται ότι διευθύνει τις επιχειρήσεις μέσα από ένα δίκτυο σπηλαίων και γαλαριών στα βουνά της επαρχίας Σαάντα, επικοινωνώντας μόνο με μια κλειστή ομάδα στενών συνεργατών.
Αν και η σχέση του με την Τεχεράνη εμβαθύνθηκε λόγω της παροχής οπλισμού και τεχνογνωσίας από το Ιράν, αναλυτές επισημαίνουν ότι ο αλ-Χούθι δεν λαμβάνει απλώς εντολές. Κινείται με βάση τη δική του εσωτερική ατζέντα, βλέποντας πλέον τους Χούθι όχι απλώς ως μια τοπική δύναμη, αλλά ως έναν παίκτη που φιλοδοξεί να διαμορφώσει τις ισορροπίες σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.