Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ συνεχίζουν τους εντατικούς βομβαρδισμούς εναντίον θέσεων εκτόξευσης πυραύλων του Ιράν, πλήττοντας επανειλημμένα ορισμένες από αυτές κατά τη διάρκεια σχεδόν ενός μήνα πολέμου. Παρά τα πλήγματα, οι ιρανικοί πύραυλοι εξακολουθούν να εκτοξεύονται.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις στρατιωτικών αναλυτών και πρώην Αμερικανών αξιωματικών, το Ιράν έχει προσαρμόσει τη στρατηγική του, μεταφέροντας τις εκτοξεύσεις βαθύτερα στο εσωτερικό της χώρας και χρησιμοποιώντας πυραύλους μεγαλύτερου βεληνεκούς.
Η αλλαγή αυτή ακολούθησε τα ισχυρά αεροπορικά πλήγματα των πρώτων ημερών του πολέμου, τα οποία προκάλεσαν σημαντικές απώλειες σε βάσεις και κινητούς εκτοξευτές κοντά στις ακτές του Περσικού Κόλπου. Πλέον, η Τεχεράνη εκτοξεύει μικρότερο αριθμό πυραύλων — περίπου δώδεκα ημερησίως — επιλέγοντας, ωστόσο, στόχους με χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, προκαλώντας σε ορισμένες περιπτώσεις μεγαλύτερες ζημιές.
Η τακτική αυτή επιτρέπει στο Ιράν να διατηρεί την πίεση, να αυξάνει το οικονομικό κόστος για τις χώρες του Κόλπου και τις Ηνωμένες Πολιτείες και να παρατείνει τη σύγκρουση.
Όπως επισημαίνουν στρατιωτικοί αναλυτές, ακόμη και περιορισμένος αριθμός επιτυχημένων πληγμάτων μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο. Η ανθεκτικότητα των ιρανικών πυραυλικών συστημάτων ενισχύει την ανησυχία ότι ένας από τους βασικούς στόχους του πολέμου —η αποτροπή της ιρανικής απειλής μέσω πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών— ενδέχεται να μην επιτευχθεί πλήρως.
Παράλληλα, εκφράζονται φόβοι ότι ενδεχόμενη πρόωρη παύση των εχθροπραξιών θα επέτρεπε στο Ιράν να ανασυγκροτήσει το πυραυλικό του οπλοστάσιο, αξιοποιώντας υπόγειες εγκαταστάσεις και αποκαθιστώντας την παραγωγική του ικανότητα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περιοχή της Γιαζντ, όπου βρίσκεται σημαντικό πυραυλικό συγκρότημα. Παρά τα επανειλημμένα πλήγματα, υπάρχουν ενδείξεις ότι η εγκατάσταση εξακολουθεί να διαδραματίζει ρόλο στις επιχειρήσεις, γεγονός που υποδηλώνει προσαρμοστικότητα απέναντι στις αεροπορικές επιθέσεις.
Η γεωγραφική θέση της περιοχής, βαθιά στο εσωτερικό της χώρας και σε δύσβατο έδαφος, καθιστά την πλήρη εξουδετέρωσή της ιδιαίτερα δύσκολη.
Την ίδια ώρα, αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις υποστηρίζουν ότι έχουν επιφέρει σημαντικά πλήγματα στις στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν. Σύμφωνα με στρατιωτικές εκτιμήσεις, έχει μειωθεί δραστικά η ικανότητα μαζικών εκτοξεύσεων πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών, σε σύγκριση με την πρώτη φάση της σύγκρουσης.
Αναφέρεται επίσης ότι σημαντικό μέρος των εγκαταστάσεων παραγωγής πυραύλων και drones έχει καταστραφεί, ενώ πολλοί κινητοί εκτοξευτές έχουν τεθεί εκτός λειτουργίας, είτε μέσω άμεσων πληγμάτων είτε μέσω καταστροφής υποδομών πρόσβασης σε υπόγειες βάσεις.
Παρά τις απώλειες αυτές, το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει λειτουργικά συστήματα και να πραγματοποιεί επιθέσεις με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, όπως οι Khorramshahr, οι οποίοι μπορούν να πλήξουν στόχους σε μεγάλη απόσταση και να προκαλέσουν εκτεταμένες καταστροφές.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι η αποκεντρωμένη δομή διοίκησης των ιρανικών πυραυλικών δυνάμεων επιτρέπει τη συνέχιση των επιθέσεων, ακόμη και υπό συνθήκες έντονης στρατιωτικής πίεσης.
Η εξέλιξη αυτή υπογραμμίζει τη δυσκολία πλήρους εξουδετέρωσης της ιρανικής πυραυλικής απειλής, παρά τη συνεχιζόμενη αεροπορική εκστρατεία.