Από μια τοπική ανταρτική ομάδα στα βουνά της Βόρειας Υεμένης, οι Χούθι (Ανσάρ Αλλάχ) έχουν εξελιχθεί σε έναν υπολογίσιμο στρατιωτικό παράγοντα της Μέσης Ανατολής.
Η ραγδαία προέλασή τους στο εσωτερικό της χώρας και οι συνεχιζόμενες επιθέσεις σε εμπορικά πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα και το Στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ προκαλούν αναταράξεις στις παγκόσμιες αγορές πετρελαίου, αποδεικνύοντας ότι η οργάνωση διαθέτει πλέον εξελιγμένες δυνατότητες κρούσης.
Ιδρυμένοι τη δεκαετία του '90 από τον θρησκευτικό ηγέτη Χουσεΐν αλ-Χούθι, οι ζαϊντίτες σίτες ανταάρτες έδωσαν σειρά πολέμων κατά της κεντρικής κυβέρνησης, καταλαμβάνοντας την πρωτεύουσα Σαναά και το μεγαλύτερο μέρος της βορειοδυτικής Υεμένης την περίοδο 2014-2016. Σήμερα, υπό την ηγεσία του Αμπντούλ Μαλίκ αλ-Χούθι, ελέγχουν περιοχές όπου ζει το 80% του πληθυσμού, ενώ η μαχητική τους δύναμη έχει εκτιναχθεί από τις 30.000 στις 350.000 μαχητές.
Αν και οι Χούθι διατηρούν την επιχειρησιακή τους αυτονομία, το Ιράν αποτελεί τον κύριο τροφοδότη τους σε τεχνολογία και οπλισμό, εντάσσοντάς τους στον λεγόμενο «Άξονα της Αντίστασης» μαζί με τη Χεζμπολάχ και τη Χαμάς.
Παράλληλα, η οργάνωση διατηρεί διασυνδέσεις με τη Ρωσία —η οποία παρέχει δεδομένα στοχοποίησης και διπλωματική κάλυψη στο ΟΗΕ— ενώ αξιοποιεί ακόμη και ανοιχτές πηγές ναυτιλιακών δεδομένων ή εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για τον εντοπισμό στόχων.
Η στρατιωτική ισχύς των Χούθι βασίζεται σε έναν πολύπλευρο συνδυασμό ιρανικής τεχνολογίας, τροποποιημένου σοβιετικού υλικού και λαθρεμπορίου. Διαθέτουν βαλλιστικούς πυραύλους μεσαίου βεληνεκούς, όπως ο Palestine-2 και ο Hatem-2, με βεληνεκές άνω των 2.000 χλμ., με τους οποίους έχουν πλήξει στόχους στο Ισραήλ.
Για εγγύτερους στόχους και επιθέσεις στη θάλασσα χρησιμοποιούν πυραύλους κρουζ κατά πλοίων, όπως η ιρανική σειρά Quds, καθώς και παλιούς σοβιετικούς πυραύλους που έχουν μετατραπεί τοπικά.
Στον αέρα και στη θάλασσα, η έλλειψη συμβατικών δυνάμεων αναπληρώνεται από την τεχνολογία: τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) όπως τα μοντέλα Jaffa και Samad χρησιμοποιούνται τόσο κατά του Ισραήλ όσο και στις χερσαίες μάχες, ενώ αναπτύσσονται και νέα drones υδρογόνου.
Παράλληλα, κατασκευάζουν τηλεκατευθυνόμενα ταχύπλοα με εκρηκτικά (drone-boats) χρησιμοποιώντας εμπορικές μηχανές από την Ασία και την Ευρώπη. Τέλος, η οργάνωση διαθέτει τεράστιες ποσότητες ελαφρού οπλισμού (τυφέκια G3 και Kalashnikov), που προέρχονται είτε από παλαιά αποθέματα είτε από συνεχή ιρανικά φορτία.
Παρά τις αεροπορικές επιδρομές και τους διεθνείς αποκλεισμούς, η δυνατότητα των Χούθι να συναρμολογούν όπλα στο εσωτερικό της χώρας μέσω έτοιμων κιτ (kits) που καταφθάνουν από το εξωτερικό, καθιστά την αποδυναμωσή τους μια ιδιαίτερα περίπλοκη εξίσωση για τη διεθνή κοινότητα.