Πάνω από μία δεκαετία μετά το ιστορικό δημοψήφισμα, ο διάλογος για την επανένταξη του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ευρωπαϊκή Ένωση επιστρέφει δυναμικά στην πολιτική ατζέντα του Λονδίνου.
Ο Βρετανός πρωθυπουργός Άντι Μπέρναμ, χαρακτηρίζοντας το Brexit ως μια επιλογή που «έκανε περισσότερο κακό παρά καλό», δεσμεύτηκε να παρουσιάσει συγκεκριμένες προτάσεις για τη ριζική αναθεώρηση των διμερών σχέσεων στην ερχόμενη Σύνοδο Κορυφής Ε.Ε.-ΗΒ στα τέλη Νοεμβρίου, χωρίς να αποκλείει το ενδεχόμενο μελλοντικής αίτησης επανένταξης.
Ωστόσο, αναλυτές και ειδικοί στο ευρωπαϊκό δίκαιο υπογραμμίζουν ότι η πορεία προς τις Βρυξέλλες συνεπάγεται σύνθετα πολιτικά και θεσμικά εμπόδια. Παρότι νομικά δεν απαιτείται νέο δημοψήφισμα, θεωρείται πολιτικά αδύνατο να παρακαμφθεί η λαϊκή ετυμηγορία, καθώς η Ε.Ε. θα ζητήσει εγγυήσεις ότι η επιστροφή αποτελεί «πάγια βούληση» της βρετανικής κοινωνίας και όχι μια πρόσκαιρη κυβερνητική απόφαση.
Παράλληλα, οποιαδήποτε σύγκλιση δοκιμάζει τις εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες του Μπέρναμ, ο οποίος καλείται να διαχειριστεί την πίεση της Ακροδεξιάς και του Νάιτζελ Φάρατζ.
Τα 4 εναλλακτικά μοντέλα για τις σχέσεις Λονδίνου - Βρυξελλών
Πλήρης Επανένταξη στην Ε.Ε.: Απαιτεί δημοψήφισμα και πολυετείς διαπραγματεύσεις. Προϋποθέτει την πλήρη επαναφορά της ελεύθερης μετακίνησης προσώπων, προσφέροντας ως αντάλλαγμα την εξάλειψη των τελωνειακών φραγμών και εκτιμώμενη αύξηση του ΑΕΠ κατά 3% έως 5%.
Το Ελβετικό Μοντέλο: Εξασφαλίζει πρόσβαση στην ενιαία αγορά, στα ενεργειακά και ερευνητικά προγράμματα της Ε.Ε., με αντάλλαγμα την αποδοχή της ελεύθερης κυκλοφορίας και την οικονομική συνεισφορά στα ευρωπαϊκά ταμεία.
Ένταξη στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ): Η λεγόμενη «λύση της Νορβηγίας» προσφέρει πλήρη συμμετοχή στην ενιαία αγορά και τις τέσσερις ελευθερίες (αγαθά, υπηρεσίες, κεφάλαια, πρόσωπα), υποχρεώνοντας το Λονδίνο να υιοθετεί τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς χωρίς να συμμετέχει στη λήψη των αποφάσεων.
Καθεστώς «Συνδεδεμένου Μέλους»: Μια ευέλικτη εταιρική σχέση με λιγότερες δεσμεύσεις, παρόμοια με τις προτάσεις που έχουν τεθεί στο τραπέζι για χώρες όπως η Ουκρανία.