Ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπος με μια καθοριστική επιλογή για την πορεία του πολέμου στο Ιράν, εξετάζοντας ακόμη και το ενδεχόμενο αποστολής χερσαίων δυνάμεων, παρά τις έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
Για πολλούς συμμάχους του στην Ουάσινγκτον, μια τέτοια κίνηση θα σήμαινε απώλεια πολιτικής στήριξης και θα έθετε σε κίνδυνο την έγκριση σημαντικών κονδυλίων για τη συνέχιση της στρατιωτικής εκστρατείας. Ο ίδιος, πάντως, αποφεύγει να δεσμευτεί δημόσια, αφήνοντας όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά.
Καθώς η σύγκρουση εισέρχεται στην τέταρτη εβδομάδα, εντείνονται οι πιέσεις για σαφή στρατηγική εξόδου. Οι οικονομικές επιπτώσεις –ιδίως μετά την κρίση στα Στενά του Ορμούζ– και το πολιτικό κόστος ενόψει εκλογών ωθούν αρκετούς Ρεπουμπλικάνους να ζητούν αποκλιμάκωση.
Παρά τις δηλώσεις περί ταχείας προόδου των επιχειρήσεων, οι βασικοί στόχοι της εκστρατείας παραμένουν σε εξέλιξη. Ο Τραμπ αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο πρόωρου τερματισμού, την ώρα που ενισχύονται οι αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή.
Στο παρασκήνιο εξετάζονται διαφορετικά σενάρια, από την κατάληψη στρατηγικών ενεργειακών κόμβων –όπως το νησί Χαργκ– έως επιχειρήσεις για τον εντοπισμό και την εξουδετέρωση ιρανικών πυραυλικών συστημάτων. Ωστόσο, τέτοιες επιλογές ενέχουν τον κίνδυνο μακροχρόνιας εμπλοκής.
Αντίθετα, ορισμένοι σύμμαχοι προκρίνουν μια διαφορετική στρατηγική: την κήρυξη «νίκης» και την αποχώρηση, εφόσον έχουν επιτευχθεί βασικοί στρατιωτικοί στόχοι, όπως η αποδυνάμωση του ναυτικού και των πυραυλικών δυνατοτήτων του Ιράν.
Παράλληλα, παρατηρείται απόκλιση μεταξύ ΗΠΑ και Μπενιαμίν Νετανιάχου ως προς τους τελικούς στόχους της σύγκρουσης. Ενώ η Ουάσινγκτον φαίνεται να επιδιώκει περιορισμένους στρατηγικούς στόχους, το Ισραήλ εμφανίζεται να στοχεύει σε βαθύτερη αποδυνάμωση ή ακόμη και κατάρρευση της ιρανικής ηγεσίας.
Την ίδια στιγμή, το βασικό ζητούμενο για την αμερικανική πλευρά –η πλήρης αποτροπή απόκτησης πυρηνικού όπλου από το Ιράν– παραμένει άλυτο, καθώς το πυρηνικό υλικό και η τεχνογνωσία της χώρας δεν έχουν εξουδετερωθεί.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι ακόμη και μια στρατιωτική επιχείρηση δεν μπορεί να εξαλείψει την επιστημονική γνώση που διαθέτει η Τεχεράνη, γεγονός που καθιστά αβέβαιο το μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Τραμπ καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην κλιμάκωση και την αποχώρηση, γνωρίζοντας ότι κάθε επιλογή συνοδεύεται από σοβαρό πολιτικό και γεωστρατηγικό κόστος, ενώ οι εξελίξεις στο πεδίο συνεχίζουν να διαμορφώνουν ένα εξαιρετικά ρευστό τοπίο.