Ο τρίτος γύρος των απευθείας συνομιλιών μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου στην Ουάσιγκτον απέφερε μια κρίσιμη παράταση 45 ημερών στη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, η οποία εξέπνεε την Κυριακή.
Υπό την αμερικανική διαμεσολάβηση στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η διακυβέρνηση Τραμπ επιδιώκει να διευρύνει τον χρονικό ορίζοντα των διαπραγματεύσεων με τελικό στόχο τη σταδιακή ομαλοποίηση των διμερών σχέσεων.
Ωστόσο, η επικοινωνιακή αυτή επιτυχία απέχει πολύ από την πραγματικότητα στο πεδίο των μαχών, όπου ο πόλεμος μεταξύ του ισραηλινού στρατού και της Χεζμπολάχ συνεχίζεται με αμείωτη ένταση.
Τα επόμενα ορόσημα και το στρατιωτικό κανάλι
Η αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από τα λιβανικά εδάφη παραμένει ένα εξαιρετικά μακρινό ενδεχόμενο, καθώς το Τελ Αβίβ συνδέει την αποστολή του IDF με τον πλήρη αφοπλισμό της Χεζμπολάχ.
Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό κλίμα, η αμερικανική διπλωματία επιχειρεί να ανοίξει μια νέα δίοδο, εισάγοντας για πρώτη φορά στρατιωτικούς εκπροσώπους στις συνομιλίες.
Έτσι, στις 29 Μαΐου έχει προγραμματιστεί στο Πεντάγωνο η πρώτη απευθείας συνάντηση αξιωματούχων των δύο στρατών με σκοπό τη διευθέτηση κρίσιμων ζητημάτων ασφαλείας.
Αμέσως μετά, στις 2 και 3 Ιουνίου, θα ακολουθήσει ένας νέος γύρος πολιτικών διαβουλεύσεων σε επίπεδο πρέσβεων. Στον γύρο αυτό, τα ηνία της λιβανικής πλευράς αναλαμβάνει ο έμπειρος διπλωμάτης Σιμόν Καράμ, ειδικός σύμβουλος του Πρόεδρου Ζοζέφ Αούν.
Πάντως, οι προσδοκίες για μια κορυφαία συνάντηση μεταξύ του Προέδρου Αούν και του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Βενιαμίν Νετανιάχου στον Λευκό Οίκο θεωρούνται επί του παρόντος ανύπαρκτες.
Αντικρουόμενες επιδιώξεις και εχθροπραξίες
Οι δύο πλευρές προσέρχονται στις συνομιλίες από εντελώς διαφορετικές αφετηρίες. Η κυβέρνηση του Λιβάνου θέτει ως προτεραιότητα την ασφαλή επιστροφή των εκτοπισμένων πολιτών και την πλήρη ανάκτηση της κρατικής κυριαρχίας στον Νότο μέσω της αποχώρησης των ισραηλινών στρατευμάτων. Από την άλλη πλευρά, ο Ισραηλινός πρέσβης Γιεχιέλ Λάιτερ εξέφρασε απλώς μια συγκρατημένη αισιοδοξία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μετά το πέρας των επαφών.
Στο ίδιο το Ισραήλ, η κοινή γνώμη και τα Μέσα Ενημέρωσης επικεντρώνονται αποκλειστικά στις σφοδρές πολεμικές επιχειρήσεις. Οι πρόσφατοι βομβαρδισμοί έχουν κοστίσει τη ζωή σε δεκάδες Λιβανέζους αμάχους, ενώ οι χερσαίες μάχες στον Νότιο Λίβανο στοίχισαν τη ζωή σε τρεις Ισραηλινούς στρατιώτες, την ώρα που οι μεθοριακές πόλεις του Ισραήλ πλήττονται συνεχώς από drones και πυραύλους της σιιτικής οργάνωσης.
Το εσωτερικό μέτωπο και η λιβανική διχογνωμία
Η διπλωματική διαδικασία στην Ουάσιγκτον βαθαίνει το πολιτικό χάσμα στο εσωτερικό του Λιβάνου, με την ηγεσία της χώρας να εμφανίζεται πολυδιασπασμένη.
Ο Πρωθυπουργός Ναουάφ Σαλάμ δήλωσε δημόσια ότι ο Λίβανος πρέπει να σταματήσει να σύρεται σε συγκράσεις που εξυπηρετούν ξένα συμφέροντα, αφήνοντας σαφείς αιχμές για την εξάρτηση της Χεζμπολάχ από το Ιράν. Στον αντίποδα, ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου Ναμπίχ Μπέρι, αν και απέφυγε την ανοιχτή κριτική, τόνισε ότι η εκεχειρία πρέπει να εφαρστεί άμεσα στην πράξη και όχι να υφίσταται μόνο στα χαρτιά.
Την ίδια στιγμή, ο ηγέτης των Δρούζων Ουαλίντ Τζουμπλάτ έθεσε ως σημείο αναφοράς τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός του 1949. Παράλληλα, πρότεινε την ανάπτυξη μιας διεθνούς δύναμης με τη συμμετοχή της Γαλλίας ή της Ιταλίας, καθώς πλησιάζει η λήξη της θητείας της UNIFIL.
Τέλος, η Χεζμπολάχ, μέσω των εκπροσώπων της και του φιλικού της Τύπου, απορρίπτει κατηγορηματικά τις συνομιλίες, κάνοντας λόγο για μια καλοστημένη αμερικανοϊσραηλινή συνωμοσία ενάντια στα εθνικά συμφέροντα της χώρας.