Ο Ζαν Υβ Λε Ντριάν, μια από τις πιο έμπειρες φωνές της γαλλικής διπλωματίας, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για μια δραματική επιδείνωση της κρίσης στη Μέση Ανατολή, σε περίπτωση που η Ουάσιγκτον αποφασίσει να περάσει το κατώφλι μιας χερσαίας επέμβασης στο Ιράν.
Σε πρόσφατες δηλώσεις του, ο εκπρόσωπος του Εμανουέλ Μακρόν περιέγραψε μια εικόνα απόλυτου διπλωματικού αδιεξόδου: από τη μία πλευρά, η Τεχεράνη κλείνει τα αυτιά της στα τελεσίγραφα του Λευκού Οίκου και από την άλλη, ο Ντόναλντ Τραμπ απορρίπτει μετά βδελυγμίας τις ιρανικές αντιπροτάσεις.
Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ αποτέλεσε το καθοριστικό σημείο καμπής, το οποίο, αν και άνοιξε έναν δίαυλο παρασκηνιακών διαβουλεύσεων, δεν φαίνεται ικανό να γεφυρώσει το χάσμα όσο η Τεχεράνη θέτει ως απαράβατο όρο την άμεση κατάπαυση του πυρός.
Η ανησυχία του Γάλλου αξιωματούχου εκτείνεται και πέρα από το άμεσο μέτωπο, προειδοποιώντας για μια «αλυσιδωτή» ανάφλεξη που θα μπορούσε να εμπλέξει τους Χούθι της Υεμένης σε έναν πλήρη αποκλεισμό της Ερυθράς Θάλασσας, στραγγαλίζοντας περαιτέρω το παγκόσμιο εμπόριο.
Παράλληλα, ο Λε Ντριάν ανέδειξε μια κρίσιμη απόκλιση στρατηγικής μεταξύ των συμμάχων: ενώ το Ισραήλ επιδιώκει ανοιχτά την ανατροπή του καθεστώτος στην Τεχεράνη, παραμένει ασαφές αν η Ουάσιγκτον είναι διατεθειμένη να υποστηρίξει ένα τόσο ριζοσπαστικό σενάριο. Σε κάθε περίπτωση, η εκτίμηση του Παρισιού είναι ότι το Τελ Αβίβ δεν πρόκειται να ρισκάρει μια μονομερή πολεμική αναμέτρηση χωρίς την πλήρη στρατιωτική κάλυψη των ΗΠΑ.
«Υπάρχουν τεράστια περιθώρια περαιτέρω στρατιωτικής κλιμάκωσης», σημείωσε με νόημα ο Λε Ντριάν, καταδικάζοντας ταυτόχρονα τις ισραηλινές επιχειρήσεις στον Λίβανο και ζητώντας την άμεση επιστροφή στον διάλογο.
Κλείνοντας την ανάλυσή του, ο Γάλλος αξιωματούχος δεν παρέλειψε να συνδέσει τη μεσανατολική κρίση με το μέτωπο της Ουκρανίας. Παρά τις ελπίδες της Μόσχας για έναν βολικό αντιπερισπασμό που θα αποσπούσε την προσοχή της Δύσης, ο Λε Ντριάν τόνισε ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν παραμένει μακριά από την επίτευξη των στρατηγικών του στόχων, γεγονός που καθιστά την αδιάλειπτη ευρωπαϊκή στήριξη προς το Κίεβο πιο επιβεβλημένη από ποτέ.