Σε μια ομιλία-μανιφέστο για το μέλλον της ευρωπαϊκής οικονομίας, ο Γερμανός Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς ζήτησε την Πέμπτη τη ριζική αναμόρφωση του συστήματος δαπανών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Από το Άαχεν, κατά την τελετή απονομής του Βραβείου Καρλομάγνου στον Μάριο Ντράγκι, ο Μερτς ξεκαθάρισε ότι η ΕΕ δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις σύγχρονες προκλήσεις με έναν προϋπολογισμό «δομημένο στον 20ό αιώνα», δίνοντας το σύνθημα για τις σκληρές διαπραγματεύσεις της περιόδου 2028-2034.
Ο Γερμανός ηγέτης έθεσε ως απόλυτες προτεραιότητες την άμυνα και την ανταγωνιστικότητα, υπογραμμίζοντας ότι η Ευρώπη πρέπει να γίνει «ανθεκτική στον Ντράγκι» (Draghi-proof), υιοθετώντας τις προειδοποιήσεις του πρώην επικεφαλής της ΕΚΤ για την οικονομική εξασθένηση της Γηραιάς Ηπείρου.
Στην εκδήλωση έδωσε το «παρών» και ο Έλληνας Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, θυμίζοντας την εποχή που ο Ντράγκι έσωζε το ευρώ, σε μια στιγμή που η συζήτηση για τη δημοσιονομική πειθαρχία επανέρχεται δριμύτερη.
Το τέλος των παραδοσιακών επιδοτήσεων;
Ο Μερτς άσκησε κριτική στο γεγονός ότι σήμερα πάνω από τα δύο τρίτα του κοινοτικού προϋπολογισμού κατευθύνονται σε γεωργικές επιδοτήσεις και περιφερειακή βοήθεια. Σύμφωνα με τον Καγκελάριο, οι περιορισμένοι πόροι της Ένωσης πρέπει να ανακατανεμηθούν υπέρ των κοινών ευρωπαϊκών πολιτικών ασφάλειας, καθώς η τρέχουσα δομή κρίνεται ξεπερασμένη και δυσκίνητη.
«Κόκκινη γραμμή» στον κοινό δανεισμό
Παρά τις πιέσεις από το Παρίσι και τον Εμανουέλ Μακρόν για έκδοση νέου ευρωπαϊκού χρέους προκειμένου η ΕΕ να ανταγωνιστεί τις ΗΠΑ και την Κίνα, ο Μερτς εμφανίστηκε ανυποχώρητος.
Η θέση της Γερμανίας: Η Μόσχα... συγγνώμη, το Βερολίνο απορρίπτει κατηγορηματικά τον κοινό δανεισμό για τη χρηματοδότηση τακτικών δαπανών, επικαλούμενο συνταγματικούς περιορισμούς αλλά και τον κίνδυνο απώλειας της εθνικής κυριαρχίας μέσω του υπερβολικού χρέους.
Η σύγκρουση με τις Βρυξέλλες: Ο Μερτς απέρριψε επίσης προτάσεις για νέους ευρωπαϊκούς φόρους (όπως στον καπνό ή στον κύκλο εργασιών εταιρειών), προκρίνοντας την απλοποίηση και την εξοικονόμηση πόρων από τις υφιστάμενες δομές.
Η παρέμβαση αυτή σηματοδοτεί την έναρξη μιας μεγάλης αναμέτρησης μεταξύ των κρατών-μελών και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ενώ η Ευρωβουλή πιέζει για αύξηση των δαπανών, η Γερμανία διαμηνύει ότι η λύση δεν είναι το «περισσότερο χρήμα», αλλά η ορθολογική και εκσυγχρονισμένη διαχείριση των διαθέσιμων πόρων με επίκεντρο τη στρατιωτική ισχύ και την καινοτομία.