Η Αίγυπτος επανέλαβε τη στήριξή της στην «ενότητα, κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα» του Σουδάν, εκφράζοντας παράλληλα την υποστήριξή της προς τους κρατικούς θεσμούς της χώρας και ιδιαίτερα προς τις Σουδανικές Ένοπλες Δυνάμεις (SAF).
Η τοποθέτηση του αιγυπτιακού υπουργείου Εξωτερικών ερμηνεύεται ως ακόμη μία ένδειξη της στενότερης πολιτικής σύνδεσης του Καΐρου με τον στρατηγό Αμπντέλ Φατάχ αλ-Μπουρχάν, την ώρα που ο εμφύλιος πόλεμος στο Σουδάν συνεχίζεται χωρίς προοπτική άμεσης λύσης.
Πίσω από τη διπλωματική ρητορική, αναλυτές διακρίνουν μια σαφή στρατηγική επιλογή της Αιγύπτου υπέρ του σουδανικού στρατού απέναντι στις παραστρατιωτικές Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης (RSF), με τις συγκρούσεις μεταξύ των δύο πλευρών να μαίνονται από τον Απρίλιο του 2023.
Το Κάιρο υποστηρίζει επισήμως ότι υπερασπίζεται τη συνοχή των κρατικών θεσμών του Σουδάν απέναντι στον κίνδυνο διάλυσης και ξένων παρεμβάσεων. Παράλληλα, αιγυπτιακές αρχές επιμένουν πως ο ρόλος τους περιορίζεται στη διαμεσολάβηση, την ανθρωπιστική βοήθεια και τη φιλοξενία εκατομμυρίων Σουδανών προσφύγων.
Ωστόσο, διεθνείς αναφορές και περιφερειακά μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για βαθύτερη συνεργασία ανάμεσα στις δύο χώρες σε στρατιωτικό και πληροφοριακό επίπεδο. Οι σχέσεις των ενόπλων δυνάμεων Αιγύπτου και Σουδάν έχουν ενισχυθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα μετά την ανατροπή του Ομάρ αλ-Μπασίρ το 2019 και εν μέσω των εντάσεων για το φράγμα GERD της Αιθιοπίας στον Νείλο.
Η σταθερότητα του Σουδάν θεωρείται από το Κάιρο ζήτημα εθνικής ασφάλειας, καθώς η Αίγυπτος ανησυχεί για ενδεχόμενα κύματα προσφύγων, διακίνηση όπλων και αποσταθεροποίηση στα νότια σύνορά της. Παράλληλα, η διατήρηση της επιρροής στον Νείλο παραμένει στρατηγική προτεραιότητα για την αιγυπτιακή ηγεσία.
Ο στρατηγός Μπουρχάν διατηρεί στενούς δεσμούς με την αιγυπτιακή στρατιωτική ηγεσία, ενώ η πολιτική του πορεία θεωρείται συμβατή με το μοντέλο διακυβέρνησης του προέδρου Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι, ο οποίος επίσης προέρχεται από τον στρατό.
Παρά τη δημόσια ουδετερότητα που διακηρύσσει η Αίγυπτος, αναλυτές εκτιμούν ότι η υποστήριξη προς τον σουδανικό στρατό έχει πλέον ξεπεράσει τα όρια της απλής διπλωματικής κάλυψης. Την ίδια στιγμή, η επιλογή του Καΐρου να επενδύσει πολιτικά σχεδόν αποκλειστικά στον Μπουρχάν θεωρείται υψηλού ρίσκου, καθώς ο πόλεμος έχει προκαλέσει δεκάδες χιλιάδες θανάτους, εκατομμύρια εκτοπισμένους και βαθιά ανθρωπιστική κρίση.
Επικριτές της αιγυπτιακής στάσης υποστηρίζουν ότι η πλήρης ταύτιση με τη στρατιωτική ηγεσία του Σουδάν αποδυναμώνει τις πολιτικές και φιλοδημοκρατικές δυνάμεις που πρωταγωνίστησαν στην εξέγερση του 2018-2019 και περιορίζει τις πιθανότητες μιας ευρύτερης πολιτικής λύσης.
Παράλληλα, τίθενται ερωτήματα για τον ρόλο της Αιγύπτου ως ουδέτερου διαμεσολαβητή, καθώς οι δημόσιες δεσμεύσεις στήριξης προς την κυβέρνηση του Μπουρχάν ενισχύουν την εικόνα ότι το Κάιρο έχει πλέον ταχθεί ξεκάθαρα στο πλευρό της στρατιωτικής ηγεσίας του Σουδάν.