Στις 26 Δεκεμβρίου 2025, το Ισραήλ προχώρησε επίσημα στην αναγνώριση της λεγόμενης Δημοκρατίας της Σομαλιλάνδης, σηματοδοτώντας μια σημαντική μετατόπιση της πολιτικής του στο Κέρας της Αφρικής. Η απόφαση επηρέασε άμεσα τις γεωπολιτικές ισορροπίες κατά μήκος μίας από τις πιο ευαίσθητες θαλάσσιες αρτηρίες παγκοσμίως.
Στη Χαργκέισα η κίνηση εκλήφθηκε ως πολυαναμενόμενη διεθνής νομιμοποίηση, ενώ στην Αντίς Αμπέμπα άνοιξε νέους στρατηγικούς ορίζοντες. Αντίθετα, προκάλεσε ανησυχία σε δυνάμεις όπως η Κίνα, η Τουρκία, η Αίγυπτος και η Σαουδική Αραβία.
Η αναγνώριση ενισχύει έναν υπό διαμόρφωση άξονα συνεργασίας μεταξύ Ισραήλ, Ινδίας, Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και Αιθιοπίας. Το σχήμα αυτό εστιάζει στην ασφάλεια των θαλάσσιων «στενωπών» στον Κόλπο του Άντεν και στο Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, ενώ παράλληλα δημιουργεί προϋποθέσεις για εναλλακτικές εμπορικές και υποδομικές διαδρομές απέναντι στην κινεζική Πρωτοβουλία «Ζώνη και Δρόμος».
Η χρονική συγκυρία συνδέεται με την αυξανόμενη αστάθεια του 2025, συμπεριλαμβανομένης της ισραηλινοϊρανικής αντιπαράθεσης και του ναυτικού αποκλεισμού από την Υεμένη, που ανέδειξαν την ευαλωτότητα των νότιων θαλάσσιων οδών. Η ασφάλεια αυτών των διαδρομών εντάχθηκε έκτοτε στον πυρήνα του ισραηλινού στρατηγικού σχεδιασμού.
Η γεωγραφική θέση της Σομαλιλάνδης — δίπλα σε έναν από τους πιο πολυσύχναστους θαλάσσιους διαδρόμους παγκοσμίως — την καθιστά κομβική για το εμπόριο μεταξύ Ασίας, Αφρικής και Ευρώπης. Για το Ισραήλ και τους εταίρους του, προσφέρει βάση για επενδύσεις σε υποδομές, τεχνολογία και ασφάλεια, αλλά και για ενδεχόμενη στρατιωτική συνεργασία υπό καθεστώς επίσημης αναγνώρισης.
Στο πλαίσιο αυτό, η Ινδία εμφανίζεται ως βασικός θαλάσσιος πυλώνας. Μέσω των πρωτοβουλιών SAGAR και MAHASAGAR, το Νέο Δελχί προωθεί ρόλο εγγυητή ασφάλειας στον Ινδικό Ωκεανό, ενισχύοντας συνεργασίες επιτήρησης, ναυτικής παρουσίας και περιφερειακού συντονισμού — συχνά σε σύμπραξη με Ισραήλ και ΗΑΕ.
Καθοριστικός είναι και ο ρόλος της Αιθιοπίας ως ηπειρωτικού κόμβου. Χωρίς πρόσβαση στη θάλασσα, επιδιώκει εναλλακτικές εξόδους πέραν του Τζιμπουτί, όπου η κινεζική επιρροή είναι ισχυρή. Ο διάδρομος Μπερμπέρα–Αιθιοπίας αναδεικνύεται έτσι σε βασική εμπορική αρτηρία του νέου σχήματος.
Η εξέλιξη προκαλεί αντιδράσεις. Η Κίνα βλέπει να αμφισβητείται η επιρροή της στο Τζιμπουτί, ενώ η Τουρκία — με βαθιά στρατιωτική και οικονομική παρουσία στη Σομαλία — καλείται να επαναξιολογήσει τη στρατηγική της. Παράλληλα, το Ιράν παρακολουθεί τις κινήσεις που περιορίζουν τη δυνατότητά του να ασκεί πίεση στην Ερυθρά Θάλασσα.
Στο οικονομικό πεδίο, η περιοχή εντάσσεται και στον υπό σχεδιασμό Διάδρομο Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC), όπου τα ΗΑΕ διαδραματίζουν χρηματοδοτικό και διαμετακομιστικό ρόλο. Η Σομαλιλάνδη προβάλλει ως κρίσιμος κρίκος για την ασφάλεια εφοδιαστικών αλυσίδων.
Ωστόσο, η προοπτική ευρύτερης διεθνούς αναγνώρισης συναντά αντιστάσεις, καθώς Αφρικανική Ένωση και Αραβικός Σύνδεσμος φοβούνται προηγούμενο αποσχιστικών τάσεων. Επιπλέον, παράγοντες όπως η εσωτερική σταθερότητα της Αιθιοπίας, ο ανταγωνισμός εξοπλισμών και οι ισορροπίες Σαουδικής Αραβίας–ΗΑΕ επηρεάζουν τη βιωσιμότητα του εγχειρήματος.
Επισήμως, οι ΗΠΑ συνεχίζουν να στηρίζουν την εδαφική ακεραιότητα της Σομαλίας, ωστόσο έχουν ενισχύσει τη στρατιωτική συνεργασία με τη Σομαλιλάνδη, αναγνωρίζοντας τη στρατηγική αξία λιμένων όπως η Μπερμπέρα.
Συνολικά, η ισραηλινή αναγνώριση σηματοδοτεί αναδιάταξη ισχύος στην περιφέρεια της Ερυθράς Θάλασσας, όπου θαλάσσια ασφάλεια, εμπορικοί διάδρομοι και τεχνολογικές συμμαχίες διασταυρώνονται σε ένα ταχέως μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό τοπίο.