Αντιμέτωπος με ένα επικίνδυνο γεωστρατηγικό και πολιτικό τέλμα στη Μέση Ανατολή βρίσκεται ο Ντόναλντ Τραμπ, παρά τις πολυετείς δεσμεύσεις του ότι δεν θα επέτρεπε στις ΗΠΑ να εμπλακούν ξανά σε παρατεταμένες συγκρούσεις στην περιοχή.
Όπως επισημαίνουν αναλυτές του Foreign Affairs, η Ουάσιγκτον είναι πλέον εγκλωβισμένη σε μια αναμέτρηση με το Ιράν, την οποία αδυνατεί να κερδίσει με καθαρούς στρατιωτικούς όρους, αλλά ούτε μπορεί και να εγκαταλείψει χωρίς βαρύ πολιτικό κόστος, την ίδια ώρα που η αμερικανική κοινή γνώμη εμφανίζεται έντονα κουρασμένη και δύσπιστη.
Η αρχική προσδοκία του Λευκού Οίκου για μια γρήγορη και αποφασιστική επικράτηση αποδείχθηκε λανθασμένη, καθώς βασίστηκε στην αυταπάτη ότι η συντριπτική τεχνολογική και στρατιωτική υπεροχή των ΗΠΑ και του Ισραήλ θα ανάγκαζε την Τεχεράνη σε άμεση συνθηκολόγηση.
Αν και οι αεροπορικές επιδρομές κατέστρεψαν κρίσιμες υποδομές, το ιρανικό καθεστώς δεν κατέρρευσε. Αντίθετα, συσπειρώθηκε γύρω από τους σκληροπυρηνικούς Φρουρούς της Επανάστασης και μετέφερε το κόστος της σύγκρουσης στην παγκόσμια οικονομία, απειλώντας τη διεθνή ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ και προκαλώντας αναταραχή στις αγορές ενέργειας.
Το στρατηγικό πλεονέκτημα της Τεχεράνης έγκειται στο ότι αντιλαμβάνεται τη μάχη ως υπαρξιακή και της αρκεί απλώς η πολιτική επιβίωση για να δηλώνει δικαιωμένη, γεγονός που της προσφέρει μεγαλύτερες αντοχές από αυτές που υπολόγιζαν οι Αμερικανοί σχεδιαστές.
Το πρόβλημα για τον Αμερικανό πρόεδρο γίνεται ακόμη πιο έντονο στο εσωτερικό μέτωπο, καθώς οι πολίτες γυρίζουν την πλάτη στη στρατιωτική επιλογή.
Πρόσφατες δημοσκοπήσεις μεγάλων αμερικανικών δικτύων αποκαλύπτουν ότι η πλειοψηφία των ψηφοφόρων επιθυμεί τον άμεσο τερματισμό των επιχειρήσεων, ακόμη και χωρίς συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, ενώ η εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους χειρισμούς του προέδρου έχει υποχωρήσει αισθητά.
Παράλληλα, οι Αμερικανοί εμφανίζονται εξαιρετικά απαισιόδοξοι για το αν ο πόλεμος θα καταφέρει τελικά να αποτρέψει την Τεχεράνη από την απόκτηση πυρηνικών όπλων.
Αυτή η κοινωνική δυσαρέσκεια φέρνει τον Ντόναλντ Τραμπ αντιμέτωπο με τις ίδιες του τις υποσχέσεις για «άνευ όρων παράδοση» του Ιράν και πλήρη εξάρθρωση των δικτύων του. Καθώς οι διαπραγματεύσεις διολισθαίνουν αναγκαστικά προς πολύ πιο μετριοπαθείς και ασαφείς στόχους, ο Αμερικανός πρόεδρος βρίσκεται εγκλωβισμένος σε ένα διπλό αδιέξοδο.
Από τη μία πλευρά, ένας συμβιβασμός θα τον εξέθετε στην κατηγορία ότι υπέγραψε μια αδύναμη συμφωνία, παρόμοια με εκείνη που ο ίδιος είχε καταγγείλει στο παρελθόν.
Από την άλλη, μια περαιτέρω στρατιωτική κλιμάκωση θα τον οδηγούσε σε έναν βαθύ πόλεμο χωρίς λαϊκή νομιμοποίηση, επιβεβαιώνοντας ότι η Ουάσιγκτον παγιδεύτηκε σε μια κρίση όπου κάθε επόμενο βήμα μοιάζει χειρότερο από το προηγούμενο.