Παρά τις δημόσιες δηλώσεις περί ταχείας λήξης του πολέμου, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου εμφανίζουν σημαντικές διαφοροποιήσεις σε κρίσιμα ζητήματα στρατηγικής, τις οποίες αποφεύγουν να προβάλλουν ανοιχτά.
Ένα πρώτο σημείο απόκλισης αφορά το ενδεχόμενο χερσαίων επιχειρήσεων στο Ιράν. Καμία από τις δύο πλευρές δεν δίνει σαφή απάντηση, ωστόσο ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίζεται επιφυλακτικός απέναντι στην αποστολή χερσαίων δυνάμεων, την ώρα που ο Ισραηλινός πρωθυπουργός αφήνει συχνά ανοιχτό το ενδεχόμενο αυτό στις δημόσιες τοποθετήσεις του.
Δεύτερο πεδίο διαφοροποίησης αποτελεί η στοχοποίηση ενεργειακών υποδομών. Η διαφωνία αναδείχθηκε, τουλάχιστον σε δημόσιο επίπεδο, μετά την ισραηλινή επίθεση στο κοίτασμα φυσικού αερίου South Pars, με τον Τραμπ να εκφράζει την αντίθεσή του και να ζητεί να μην επαναληφθούν ανάλογες ενέργειες.
Αποκλίσεις καταγράφονται και ως προς τους ευρύτερους στόχους της σύγκρουσης. Αν και κοινή επιδίωξη παραμένει η εξουδετέρωση του πυραυλικού και πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, το Ισραήλ φαίνεται να δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη. Αντίθετα, η αμερικανική πλευρά προτάσσει τη διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας και τη σταθερότητα των ενεργειακών ροών.
Οι διαφορές αυτές συνδέονται άμεσα με τις διαφορετικές γεωπολιτικές και πολιτικές συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι δύο ηγέτες. Για τον Ντόναλντ Τραμπ, καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει ο κίνδυνος ενός παρατεταμένου πολέμου χωρίς σαφή χρονικό ορίζοντα, ο οποίος θα μπορούσε να προκαλέσει δυσαρέσκεια στην αμερικανική κοινή γνώμη. Η στάση αυτή ενισχύεται και από τις προεκλογικές του δεσμεύσεις για αποφυγή εμπλοκής σε νέες συγκρούσεις.
Παράλληλα, η αμερικανική πλευρά εμφανίζεται ιδιαίτερα ευαίσθητη ως προς τις επιπτώσεις μιας ενδεχόμενης κλιμάκωσης στις διεθνείς τιμές ενέργειας και στην ευρύτερη οικονομική σταθερότητα, ενόψει και των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου, σε ένα περιβάλλον όπου ήδη διατυπώνονται αντιδράσεις εντός του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Αντιθέτως, για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, προτεραιότητα αποτελεί η εθνική ασφάλεια του Ισραήλ απέναντι στο Ιράν, το οποίο η ισραηλινή πλευρά αντιμετωπίζει ως άμεση και υπαρξιακή απειλή. Η στρατηγική αυτή ενισχύεται τόσο από την πολιτική του τοποθέτηση όσο και από τις εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες, καθώς ο κυβερνητικός συνασπισμός εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από εθνικιστικές δυνάμεις που υποστηρίζουν την κλιμάκωση της σύγκρουσης.
Οι διαφοροποιήσεις αυτές, αν και δεν εκδηλώνονται μετωπικά, αναδεικνύουν τις διαφορετικές προτεραιότητες Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ, σε μια περίοδο όπου η εξέλιξη του πολέμου παραμένει αβέβαιη.