Έξι εβδομάδες σφοδρών συγκρούσεων στο Ιράν τερματίστηκαν με τον Πρόεδρο Τραμπ να διακηρύττει τη νίκη του, ωστόσο η εκεχειρία φαίνεται να παγιώνει την ισχύ της Τεχεράνης σε ένα από τα κρισιμότερα σημεία του πλανήτη.
Παρά τις εκτεταμένες καταστροφές από τις αμερικανικές και ισραηλινές επιθέσεις, το ριζοσπαστικό καθεστώς του Ιράν όχι μόνο παρέμεινε όρθιο, αλλά πλέον ελέγχει αποτελεσματικά τα Στενά του Ορμούζ, επιδιώκοντας μάλιστα την επιβολή «τελών διέλευσης» στα πλοία, γεγονός που απειλεί την παγκόσμια ενεργειακή σταθερότητα.
Η ανθεκτικότητα της Τεχεράνης και τα ερωτήματα για τον πόλεμο
Αναλυτές εκτιμούν ότι ο πόλεμος που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου από τον Τραμπ και τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Νετανιάχου ενδέχεται να αποδειχθεί στρατηγικό σφάλμα.
Αν και ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, έκανε λόγο για στρατιωτικό θρίαμβο και καταστροφή του ιρανικού πυραυλικού προγράμματος, η πραγματικότητα στο πεδίο δείχνει ότι το Ιράν διατηρεί την επιρροή του στον Λίβανο και το Ιράκ μέσω της Χεζμπολάχ και των σιιτικών πολιτοφυλακών.
Ο πόλεμος δεν πέτυχε την ανατροπή του καθεστώτος, ούτε τον περιορισμό των πυρηνικών φιλοδοξιών της Ισλαμικής Δημοκρατίας, αφήνοντας την περιοχή σε μια εξαιρετικά εύθραυστη ισορροπία.
Οικονομικός εκβιασμός και ενεργειακή ανασφάλεια
Οι χώρες του Κόλπου, που εξαρτώνται από τα Στενά για τις εξαγωγές πετρελαίου, βλέπουν τον έλεγχο του Ορμούζ από το Ιράν ως ήττα για την Ουάσινγκτον, η οποία θα μπορούσε να εκτινάξει τις τιμές της ενέργειας ενόψει των ενδιάμεσων αμερικανικών εκλογών.
Η μετατροπή των Στενών από μια ζώνη διεθνών κανόνων σε ένα εργαλείο ιρανικού εξαναγκασμού προκαλεί συναγερμό στις παγκόσμιες αγορές, καθώς η Τεχεράνη απαιτεί πλέον άρση των κυρώσεων ως προϋπόθεση για τη διασφάλιση της ναυσιπλοΐας.
Το στοίχημα του Ισλαμαμπάντ
Η εκεχειρία, που επιτεύχθηκε με τη μεσολάβηση του Πακιστάν, αποτελεί μια προσωρινή παύση που κινδυνεύει να οδηγήσει σε νέα αστάθεια αν δεν υπάρξει μια ευρύτερη συμφωνία. Οι επερχόμενες επίσημες συνομιλίες στο Ισλαμαμπάντ θα είναι η πρώτη φορά που αμερικανικές και ιρανικές αντιπροσωπείες θα βρεθούν στο ίδιο τραπέζι από την έναρξη της σύγκρουσης.
Οι χώρες του Κόλπου πιέζουν για δεσμεύσεις σχετικά με την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, ενώ το Ισραήλ έχει λάβει διαβεβαιώσεις ότι οι σκληροί όροι για το πυρηνικό υλικό και τους πυραύλους του Ιράν θα παραμείνουν σε ισχύ. Χωρίς την αντιμετώπιση αυτών των δομικών ζητημάτων, η εκεχειρία ενδέχεται απλώς να προσφέρει στην Τεχεράνη τον απαραίτητο χρόνο για να ανασυνταχθεί.