Οι χώρες του Κόλπου εντείνουν τις διπλωματικές τους πιέσεις, ζητώντας από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να εγκρίνει τη χρήση βίας για το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, σε μια εξέλιξη που αποτυπώνει τη σοβαρότητα της κρίσης και τις βαθιές διαφωνίες στη διεθνή κοινότητα.
Ο γενικός γραμματέας του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, Τζάσεμ Αλ Μπουντάιουι, κάλεσε το Συμβούλιο Ασφαλείας να αναλάβει δράση, υποστηρίζοντας ότι το Ιράν έχει εμποδίσει τη διέλευση εμπορικών πλοίων και δεξαμενόπλοιων, επιβάλλοντας όρους στη ναυσιπλοΐα. Όπως ανέφερε, απαιτείται λήψη «όλων των αναγκαίων μέτρων» για την προστασία των θαλάσσιων διαδρόμων και τη διασφάλιση της διεθνούς ναυσιπλοΐας.
Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρίσκεται σχέδιο απόφασης που υπέβαλε το Μπαχρέιν, το οποίο προβλέπει την εξουσιοδότηση προς κράτη ή συνασπισμούς να χρησιμοποιήσουν «όλα τα αναγκαία μέσα» για τη διασφάλιση της ελεύθερης διέλευσης στο Στενό του Ορμούζ. Ωστόσο, η πρόταση αυτή συναντά έντονες αντιδράσεις.
Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι η Ρωσία, η Κίνα και η Γαλλία —χώρες με δικαίωμα βέτο— εκφράζουν σοβαρές επιφυλάξεις, παρά τις επανειλημμένες τροποποιήσεις του κειμένου. Από τη ρωσική πλευρά επισημαίνεται η ανάγκη για μια συνολική και ισορροπημένη αντιμετώπιση της κρίσης, αντί μιας μονομερούς προσέγγισης.
Ο πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, χαρακτήρισε μη ρεαλιστική μια στρατιωτική επιχείρηση για την «απελευθέρωση» του Στενού του Ορμούζ, υπογραμμίζοντας τους κινδύνους περαιτέρω κλιμάκωσης.
Από την πλευρά της Κίνας, ο υπουργός Εξωτερικών Ουάνγκ Γι κατήγγειλε ότι η στρατιωτική επίθεση των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ στο Ιράν παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, επισημαίνοντας ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας δεν θα πρέπει να νομιμοποιήσει στρατιωτικές ενέργειες χωρίς προηγούμενη έγκριση. Τόνισε, επίσης, ότι προτεραιότητα πρέπει να είναι η αποκλιμάκωση και όχι η επιδείνωση της σύγκρουσης.
Η Κίνα, η οποία αποτελεί βασικό αγοραστή ιρανικού πετρελαίου και ταυτόχρονα διατηρεί ισχυρούς οικονομικούς δεσμούς με τις χώρες του Κόλπου, επιχειρεί να ισορροπήσει μεταξύ των δύο πλευρών, προωθώντας παράλληλα σχέδιο για την πολιτική επίλυση της κρίσης.
Παρά τις αντιθέσεις, το Μπαχρέιν εμφανίζεται αισιόδοξο για την επίτευξη συμφωνίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας, με τον υπουργό Εξωτερικών της χώρας να εκφράζει την ελπίδα για ενιαία στάση κατά την επικείμενη ψηφοφορία. Το τελευταίο προσχέδιο προβλέπει ότι η χρήση βίας θα έχει «αμυντικό χαρακτήρα», ακόμη και εντός των χωρικών υδάτων των παράκτιων κρατών.
Οι εξελίξεις καταδεικνύουν το βάθος της διεθνούς διαφωνίας για τη διαχείριση της κρίσης στο Στενό του Ορμούζ, με τον κίνδυνο περαιτέρω στρατιωτικής κλιμάκωσης να παραμένει ορατός.