Ο Λευκός Οίκος βρίσκεται σε κατάσταση μέγιστου συναγερμού, με τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να απαιτεί πλέον πολλαπλές ενημερώσεις ημερησίως για δύο κρίσιμα μέτωπα: την επιχειρησιακή ετοιμότητα των αμερικανικών δυνάμεων που ασφυκτιούν τον Περσικό Κόλπο και την προϊούσα οικονομική κατάρρευση στο εσωτερικό του Ιράν.
Η στρατηγική της Ουάσιγκτον φαίνεται να μετατοπίζεται προς μια «πολεμική ανακωχή» η οποία όμως θα συνοδεύεται από έναν αδιάρρηκτο ναυτικό αποκλεισμό και την περαιτέρω σύσφιξη των κυρώσεων, γεγονός που υποδηλώνει ότι η τρέχουσα στασιμότητα αναμένεται να σπάσει σύντομα.
Στο επιχειρησιακό σκέλος, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξετάζουν πλέον ανοιχτά συγκεκριμένες στρατιωτικές επιλογές, οι οποίες περιλαμβάνουν στοχευμένα πλήγματα σε στρατηγικές υποδομές του καθεστώτος, όπως σταθμούς παραγωγής ενέργειας σε πόλεις που αποτελούν προπύργια των Φρουρών της Επανάστασης.
Παράλληλα, μελετάται το ενδεχόμενο μιας ευρύτερης επέμβασης με σκοπό τη διάνοιξη μιας ασφαλούς ναυτιλιακής οδού μέσω των Στενών του Ορμούζ, προκειμένου να εξουδετερωθεί η δυνατότητα του Ιράν να εργαλειοποιεί το κλείσιμο του περάσματος.
Την ίδια στιγμή, πληροφορίες που διαρρέουν από πηγές εντός του Ιράν συνθέτουν μια εφιαλτική εικόνα για την καθημερινότητα των πολιτών. Ο πληθωρισμός έχει εκτοξευθεί σε δυσθεώρητα ύψη, οι τιμές των βασικών αγαθών καλπάζουν και το εθνικό νόμισμα έχει υποτιμηθεί δραματικά, αγγίζοντας τα δύο εκατομμύρια ριάλ ανά δολάριο.
Η οικονομική δυσπραγία είναι τέτοια που οι πληρωμές των κρατικών υπαλλήλων έχουν παγώσει ολοκληρωτικά, με μοναδική εξαίρεση τα μέλη των Φρουρών της Επανάστασης.
Η χώρα αντιμετωπίζει επίσης οξεία έλλειψη καυσίμων που προκαλεί συνεχείς διακοπές ρεύματος, ενώ οι αποθήκες αργού πετρελαίου έχουν γεμίσει ασφυκτικά λόγω της αδυναμίας εξαγωγών που επιβάλλει ο αμερικανικός αποκλεισμός.
Στο διπλωματικό παρασκήνιο, η κατάσταση παραμένει σε αδιέξοδο, καθώς οι σκληροπυρηνικοί διοικητές των Φρουρών της Επανάστασης αρνούνται να επιτρέψουν στην πολιτική ηγεσία οποιαδήποτε υποχώρηση στο πυρηνικό ζήτημα.
Αυτή η ακαμψία τροφοδοτεί τη συζήτηση στους κόλπους της αμερικανικής κυβέρνησης για το αν η οικονομική πίεση από μόνη της αρκεί για να κάμψει την Τεχεράνη ή αν απαιτείται η προσθήκη ενός αποφασιστικού στρατιωτικού χτυπήματος.
Από την πλευρά του, ο Τραμπ διαμηνύει με κάθε τρόπο ότι δεν προτίθεται να υποχωρήσει, διατηρώντας το πλεονέκτημα που του δίνει ο αποκλεισμός ως μέσο απόλυτου εκβιασμού για την αποδοχή των αμερικανικών όρων.