Στις 13 Οκτωβρίου 2025, το χωριό Βάνχα στη δυτική Μιανμάρ μετατράπηκε σε πεδίο τραγωδίας, όταν βόμβα από πολεμικό αεροσκάφος της χούντας έπληξε το τοπικό σχολείο και ακολούθησε επίθεση με drone. Την ίδια ημέρα, ιρανικό δεξαμενόπλοιο επέστρεφε στην πατρίδα του, έχοντας παραδώσει περισσότερους από 16.000 τόνους καυσίμου αεροσκαφών στο καθεστώς της Μιανμάρ — καύσιμο που στηρίζει μια εκτεταμένη αεροπορική εκστρατεία κατά πολιτικών στόχων.
Έρευνα του Reuters αποκάλυψε ότι οι παράνομες ιρανικές αποστολές καυσίμων αποτελούν κρίσιμο πυλώνα της στρατιωτικής ισχύος της χούντας, επιτρέποντας επιθέσεις σε πάνω από 1.000 σημεία αμάχων μέσα σε διάστημα μόλις 15 μηνών. Παράλληλα, το Ιράν προμηθεύει και ουρία, βασικό συστατικό για την παραγωγή πυρομαχικών.
Ο εμφύλιος πόλεμος στη Μιανμάρ μαίνεται από το πραξικόπημα του 2021, με τη στρατιωτική χούντα να αντιμετωπίζει πολυάριθμες αντάρτικες οργανώσεις. Η αεροπορική υπεροχή της, ενισχυμένη από τις ιρανικές παραδόσεις, έχει αποδειχθεί καθοριστική. Στην επίθεση στο Βάνχα σκοτώθηκαν δύο μαθητές και τραυματίστηκαν άλλοι 22, με μάρτυρες να αναφέρουν ότι περισσότερα παιδιά σώθηκαν επειδή βρίσκονταν εκτός σχολικού κτιρίου. Συνολικά, εκτιμάται ότι τουλάχιστον 1.728 άμαχοι έχουν χάσει τη ζωή τους σε αεροπορικές επιδρομές από τότε που ξεκίνησε η ιρανική υποστήριξη.
Μεταξύ Οκτωβρίου 2024 και Δεκεμβρίου 2025, περίπου 175.000 τόνοι καυσίμου αεροσκαφών παραδόθηκαν στη χούντα μέσω εννέα αποστολών από δύο ιρανικά πλοία, τα Reef και Noble, τα οποία έχουν εξελιχθεί στους βασικούς προμηθευτές καυσίμων και ουρίας για τον στρατό της Μιανμάρ. Παρότι η κλιμάκωση των βομβαρδισμών ήταν γνωστή, ο κεντρικός ρόλος του Ιράν δεν είχε μέχρι τώρα τεκμηριωθεί με τέτοια σαφήνεια.
Οι αποκαλύψεις προκάλεσαν την αντίδραση του Ειδικού Εισηγητή του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Μιανμάρ, ο οποίος ζήτησε λογοδοσία για τον ρόλο της Τεχεράνης στη σφαγή αμάχων. Παρ’ όλα αυτά, τόσο το Ιράν όσο και η κυβέρνηση της Μιανμάρ απέφυγαν να απαντήσουν σε σχετικές ερωτήσεις.
Η συνεργασία αυτή εξυπηρετεί και τις δύο πλευρές. Το Ιράν, πιεσμένο από δυτικές κυρώσεις, στρατιωτικά πλήγματα και νομισματική κρίση, αναζητά έσοδα και πολιτική επιρροή. Η Μιανμάρ, από την άλλη, αξιοποιεί την εισροή καυσίμων για να εντείνει τις αεροπορικές επιδρομές, χρησιμοποιώντας στόλο περίπου 100 μαχητικών αεροσκαφών, προερχόμενων κυρίως από Κίνα και Ρωσία.
Τα πλοία Reef και Noble, που έχουν τεθεί υπό αμερικανικές κυρώσεις, φέρονται να χρησιμοποιούν τεχνικές παραποίησης σημάτων εντοπισμού για να αποκρύπτουν τις διαδρομές τους. Δορυφορικά δεδομένα δείχνουν ότι φορτώνουν καύσιμα σε ιρανικά λιμάνια, παρά το γεγονός ότι τα συστήματα εντοπισμού εμφανίζουν ψευδείς τοποθεσίες. Τα φορτία καταλήγουν σε τερματικούς σταθμούς συνδεδεμένους με τον στρατό της Μιανμάρ, οι οποίοι επίσης βρίσκονται στο στόχαστρο διεθνών κυρώσεων.
Η προσέγγιση της Τεχεράνης με το Tatmadaw, όπως είναι γνωστός ο στρατός της Μιανμάρ, συνιστά θεαματική στροφή. Το 2017, το Ιράν είχε καταδικάσει τις επιχειρήσεις κατά των Ροχίνγκια ως γενοκτονία. Μετά το πραξικόπημα του 2021, όμως, άρχισε σταδιακά να καλλιεργεί στρατιωτικές και ενεργειακές σχέσεις με τη χούντα, συμπεριλαμβανομένων πωλήσεων οπλικών συστημάτων και πρώτων υλών για εκρηκτικά.
Αποστάτες αξιωματικοί επιβεβαιώνουν ότι η ιρανική ουρία χρησιμοποιείται σε εργοστάσια όπλων της Μιανμάρ, επιδεινώνοντας περαιτέρω την ανθρωπιστική κρίση. Παρά τη διεθνή κατακραυγή και τις καταγγελίες για νοθευμένες εκλογές, οι βομβαρδισμοί συνεχίζονται αμείωτοι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η επίθεση σε νοσοκομείο στη Μράουκ-Ου τον Δεκέμβριο του 2025, με δεκάδες νεκρούς και τραυματίες, λίγες μόλις ημέρες μετά από νέα ιρανική παράδοση καυσίμων.
Καθώς η συνεργασία Ιράν–Μιανμάρ βαθαίνει, η στρατιωτική μηχανή της χούντας ενισχύεται, παρατείνοντας έναν πόλεμο που πλήττει κυρίως τον άμαχο πληθυσμό και βυθίζει τη χώρα σε ολοένα πιο βαθιά ανθρωπιστική καταστροφή.