Αν και οι μοναρχίες του Κόλπου δεν ζήτησαν από την Ουάσιγκτον να κηρύξει τον πόλεμο στο Ιράν, τώρα που η σύγκρουση βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, πιέζουν τον Ντόναλντ Τραμπ να μην οπισθοχωρήσει εάν δεν εκμηδενίσει πλήρως τη στρατιωτική ισχύ της Τεχεράνης.
Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται το Reuters, οι ηγέτες της περιοχής φοβούνται ότι αν το Ιράν διατηρήσει τις επιθετικές του δυνατότητες, θα συνεχίσει να κρατά σε «ομηρία» την παγκόσμια οικονομία και τις ενεργειακές υποδομές της περιοχής.
«Στην αρχή αντιταχθήκαμε στον πόλεμο, αλλά από τη στιγμή που άρχισαν να μας χτυπούν, το Ιράν έγινε εχθρός», δηλώνει ο Αμπντουλαζίζ Σάγκερ του Gulf Research Center, απηχώντας το κλίμα στις αραβικές πρωτεύουσες μετά τις επιθέσεις της Τεχεράνης σε αεροδρόμια, λιμάνια και πετρελαϊκές εγκαταστάσεις και στα έξι κράτη του Κόλπου.
Η πίεση του Τραμπ για «περιφερειακή νομιμοποίηση»
Την ίδια στιγμή, ο Λευκός Οίκος ασκεί έντονες πιέσεις στους Άραβες συμμάχους του να προσχωρήσουν ενεργά στον αμερικανο-ισραηλινό συνασπισμό. Ο πρόεδρος Τραμπ επιθυμεί μια ισχυρή περιφερειακή στήριξη για να ενισχύσει τη διεθνή και εσωτερική νομιμοποίηση της εκστρατείας του. Ωστόσο, οι χώρες του Κόλπου βρίσκονται μπροστά σε ένα επώδυνο δίλημμα:
Ο κίνδυνος της αδράνειας: Αν οι ΗΠΑ αποσυρθούν πριν «γονατίσουν» στρατιωτικά το Ιράν, οι χώρες του Κόλπου θα μείνουν μόνες τους απέναντι σε μια Τεχεράνη που θα αναζητά εκδίκηση.
Ο κίνδυνος της εμπλοκής: Μια ανοιχτή συμμετοχή στον πόλεμο θα τις μετέτρεπε σε άμεσους στόχους ιρανικών αντιποίνων, θέτοντας σε κίνδυνο την εικόνα σταθερότητας που με κόπο έχτισαν για να προσελκύσουν τουρισμό και επενδύσεις.
Διχασμός και υπολογισμένη αυτοσυγκράτηση
Παρά τη ρητορική του Αμερικανού Υπουργού Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, ότι οι εταίροι στον Κόλπο είναι έτοιμοι για «επίθεση», η πραγματικότητα δείχνει έλλειψη ομοφωνίας. Τα μέλη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) έχουν πραγματοποιήσει μόλις μία τηλεδιάσκεψη, χωρίς να καταλήξουν σε κοινή δράση.
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δηλώνουν ότι επιλέγουν την αυτοσυγκράτηση για να αποφύγουν την κλιμάκωση.
Η Σαουδική Αραβία, αν και αποφεύγει την άμεση εμπλοκή, προειδοποιεί μέσω αναλυτών ότι αν πληγούν κρίσιμες υποδομές της (όπως μονάδες αφαλάτωσης), δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να παρέμβει.
Η «ομηρία» του Ορμούζ και ο ρόλος της Ασίας
Η ικανότητα του Ιράν να ανοιγοκλείνει κατά βούληση τα Στενά του Ορμούζ έχει αλλάξει θεμελιωδώς την αντίληψη της απειλής. Αναλυτές επισημαίνουν ότι εφόσον το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου κατευθύνεται στην Ασία, χώρες όπως η Κίνα και η Ιαπωνία οφείλουν επίσης να αναλάβουν ευθύνες για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, αντί να βασίζονται αποκλειστικά στις ΗΠΑ.
Εν κατακλείδι, οι ηγέτες του Κόλπου παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις, ελπίζοντας ότι ο Τραμπ θα «τελειώσει τη δουλειά» χωρίς να τους παρασύρει σε μια ανεξέλεγκτη ανάφλεξη που θα κατέστρεφε τις οικονομίες τους.