Χωρίς επίσημες ανακηρύξεις ή νέες γραμμές στον χάρτη, ο Λίβανος ολισθαίνει προς μια ντε φάκτο διχοτόμηση. Το παρατεταμένο διπλωματικό αδιέξοδο, σε συνδυασμό με την καθυστέρηση της ανασυγκρότησης στον κατεστραμμένο Νότο, διαμορφώνουν μια χώρα διαφορετικών ταχυτήτων, την ώρα που περιφερειακές και διεθνείς δυνάμεις συγκρούονται για τον έλεγχο των απομειναρίων του κράτους.
Η επικείμενη αποχώρηση της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ (UNIFIL) —η θητεία της οποίας ολοκληρώνεται σταδιακά έως το φθινόπωρο του 2027— έχει πυροδοτήσει έναν αγώνα δρόμου.
Από τη μία πλευρά, η Άγκυρα επιδιώκει να εδραιώσει την επιρροή της στον βορρά (με επίκεντρο την Τρίπολη) μέσω οικονομικών έργων, υποδομών και κοινωνικών δικτύων, επενδύοντας παράλληλα στη χορήγηση τουρκικών ιθαγενειών.
Για την Τουρκία, ένα λειτουργικό κεντρικό κράτος στη Βηρυτό είναι απαραίτητο, καθώς μόνο μια κυρίαρχη κυβέρνηση μπορεί να υπογράψει διακρατικές συμφωνίες για τις θαλάσσιες ζώνες («Γαλάζια Πατρίδα»).
Από την άλλη πλευρά, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ προωθούν ένα πλαίσιο σταδιακής αποχώρησης των ισραηλινών δυνάμεων, το οποίο όμως εξαρτάται από την πλήρη αποπλαισίωση και τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ από τον λιβανέζικο στρατό.
Ο όρος αυτός θέτει τη Βηρυτό σε μια αδιέξοδη παγίδα: ο στρατός αδυνατεί να επιβάλει τη δύναμή του χωρίς τον κίνδυνο εμφυλίου, δίνοντας στο Τελ Αβίβ το πρόσχημα να διατηρεί ζώνες ασφαλείας στα νότια συνδέοντας τις εξελίξεις με το ευρύτερο δίκτυο συμμαχιών που οικοδομεί
Την ίδια στιγμή, η Σαουδική Αραβία, η Γαλλία αλλά και η νέα ηγεσία στη Δαμασκό υποστηρίζουν την ανάγκη ενίσχυσης των επίσημων θεσμών της Βηρυτού. Ωστόσο, η πραγματικότητα επί του πεδίου δείχνει ότι ο Λίβανος τεμαχίζεται από τον χρόνο: ο Νότος παραμένει ερείπιο περιμένοντας έναν ανέφικτο αφοπλισμό, ο Βορράς στρέφεται οικονομικά προς την Τουρκία, και το κέντρο αναμένει μάταια τη διεθνή βοήθεια.
Όπως συνέβη στην Κύπρο το 1964, όπου οι «προσωρινές» διευθετήσεις μετατράπηκαν σε μόνιμο καθεστώς, ο Λίβανος κινδυνεύει να μονιμοποιήσει τη διάσπασή του, όχι μέσα από μια επίσημη συμφωνία, αλλά από τη σταδιακή σήψη και την παράλυση του κράτους του.