Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, έχοντας βιώσει το πολιτικό και οικονομικό κόστος των δασμών, έρχεται πλέον αντιμέτωπος με τις επώδυνες συνέπειες ενός πολέμου που ο ίδιος πυροδότησε.
Όπως αναλύει ο Economist, η σύγκρουση με το Ιράν έχει βυθίσει την παγκόσμια οικονομία σε μια νέα εποχή ενεργειακής αβεβαιότητας, αναγκάζοντας την Ουάσιγκτον να έρθει σε επαφή με τη σκληρή πραγματικότητα μιας αγοράς που δεν τιθασεύεται με ρητορικές εξάρσεις.
Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ —από όπου διέρχεται το 15% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου— σε συνδυασμό με το πλήγμα στις εγκαταστάσεις LNG του Κατάρ, έχουν προκαλέσει ένα τεκτονικό σοκ στην εφοδιαστική αλυσίδα. Παρά την παγκόσμια στροφή προς λιγότερο ενεργοβόρες πρακτικές από τη δεκαετία του '70, η εξάρτηση από το αργό παραμένει κρίσιμη, με τις τιμές να απειλούν να ξεπεράσουν τα 150 δολάρια το βαρέλι σε περίπτωση παρατεταμένου αποκλεισμού.
Το Ιράν, παρά τους σφοδρούς βομβαρδισμούς, επιδεικνύει ανθεκτικότητα, χρησιμοποιώντας ασύμμετρες απειλές (drones και επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια) για να αναδείξει την αδυναμία των ΗΠΑ να εγγυηθούν την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας. Η νέα ηγεσία της Τεχεράνης φαίνεται να έχει κατανοήσει ότι η ενεργειακή αστάθεια είναι το «αχίλλειο πτέρνα» της αμερικανικής οικονομίας.
Οι επιπτώσεις για την παγκόσμια σκηνή είναι δυσοίωνες:
Για τις αγορές: Το γεωπολιτικό χάος προστίθεται στις ήδη υπάρχουσες πιέσεις από τον πληθωρισμό και τα υψηλά χρέη.
Για τις επιχειρήσεις: Τα «ασφάλιστρα κινδύνου» αυξάνονται, με τις εφοδιαστικές αλυσίδες να επανεκτιμώνται υπό το πρίσμα της γεωπολιτικής αστάθειας.
Για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής: Η πρόκληση είναι τεράστια, καθώς ο ενεργειακός προστατευτισμός και η ανάγκη για κρατικές επιδοτήσεις απειλούν να εκτοξεύσουν το δημόσιο χρέος, μεταφέροντας το οικονομικό βάρος στις φτωχότερες χώρες.
Εν κατακλείδι, ο πόλεμος αυτός έχει καταστήσει την παγκόσμια οικονομία πιο εύθραυστη, πιο ασταθή και πολύ πιο δύσκολη στη διαχείριση, σηματοδοτώντας ένα οριστικό τέλος στην εποχή της προβλέψιμης ενεργειακής ροής.