Σε κατάσταση μέγιστου συναγερμού εισήλθε επίσημα το Ιράν, με την Τεχεράνη να προετοιμάζεται για μια γενικευμένη στρατιωτική σύγκρουση πολλαπλών μετώπων. Η ηγεσία της χώρας, υπό τον Πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν, προχώρησε σε μια πρωτοφανή διοικητική αναδιάρθρωση, κηρύσσοντας τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και θωρακίζοντας την εσωτερική σταθερότητα απέναντι στο ενδεχόμενο αμερικανικών και ισραηλινών πληγμάτων.
Διοικητική «Οχύρωση» και Αποκέντρωση
Η σημαντικότερη κίνηση του Πεκίνου είναι η άμεση αποκέντρωση της διακυβέρνησης. Οι επαρχιακοί κυβερνήτες αποκτούν πλέον υπερεξουσίες, αναλαμβάνοντας αυτόνομα τη διαχείριση τροφίμων και βασικών αγαθών. Στόχος είναι η αποφυγή μιας καθολικής κατάρρευσης σε περίπτωση που η Τεχεράνη ή οι κεντρικές υποδομές υποστούν παράλυση από αεροπορικές επιθέσεις. Το καθεστώς φοβάται ότι οι ελλείψεις θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν εσωτερικές εξεγέρσεις, απειλώντας τη συνοχή του κράτους.
Το «Σύμφωνο της Αντίστασης» και τα Στενά του Ορμούζ
Η κλιμάκωση επεκτείνεται πέρα από τα σύνορα του Ιράν, καθώς ενεργοποιείται ένα κοινό αμυντικό δίκτυο με τους περιφερειακούς πληρεξουσίους (proxies):
Συντονισμένο Μέτωπο: Χούθι (Υεμένη), σιιτικές πολιτοφυλακές (Ιράκ) και Χεζμπολάχ (Λίβανος) έχουν οριστικοποιήσει ένα ενιαίο πολεμικό σχέδιο υπό την επίβλεψη της Δύναμης Κουντς.
Συλλογική Απάντηση: Οποιαδήποτε επίθεση στο ιρανικό έδαφος θα πυροδοτήσει ταυτόχρονες επιθέσεις από όλα τα μέτωπα, εξαντλώντας την αεράμυνα του Ισραήλ και των ΗΠΑ.
Τελεσίγραφο στη Θάλασσα
Οι Φρουροί της Επανάστασης έστειλαν ένα ανατριχιαστικό μήνυμα, δηλώνοντας τον πλήρη έλεγχο των Στενών του Ορμούζ. Η προειδοποίηση είναι σαφής προς τις γειτονικές χώρες: οποιαδήποτε παροχή διευκόλυνσης (έδαφος ή εναέριος χώρος) προς τις αμερικανικές δυνάμεις θα θεωρηθεί αιτία πολέμου και θα απαντηθεί με άμεσα αντίποινα.
Η Στρατηγική της «Πολιορκίας»
Η Τεχεράνη φαίνεται να αντιλαμβάνεται ένα επερχόμενο πλήγμα ως αναπόφευκτο («πότε» και όχι «αν»), θέτοντας τα συστήματα αεράμυνας σε κατάσταση μέγιστου συναγερμού. Ταυτόχρονα, απειλεί με τη χρήση «απόρρητων στρατιωτικών δυνατοτήτων» που θα αποκαλυφθούν την κατάλληλη στιγμή, μετατρέποντας τη Μέση Ανατολή σε ένα ενιαίο, εκρηκτικό πεδίο μάχης.