Σε μια τακτική που συνδυάζει τον αιφνιδιασμό με τις νέες τεχνολογίες, οι ουκρανικές δυνάμεις κατάφεραν να αιχμαλωτίσουν 250 Ρώσους στρατιώτες και να ανακτήσουν 68 τετραγωνικά μίλια γης βόρεια της πόλης Λιμάν στο Ντονέτσκ, στο πλαίσιο της «Επιχείρησης Βιβάλντι».
Σύμφωνα με τον ταξίαρχο Αντρίι Μιλέτσκι του 3ου Σώματος Στρατού, η επιτυχία της επιχείρησης βασίστηκε σε έναν ελιγμό αντιπερισπασμού που παραπλάνησε τις ρωσικές δυνάμεις, επιτρέποντας στους Ουκρανούς να καταλάβουν τον οικισμό Νόβε και να δημιουργήσουν προγεφύρωμα για την περαιτέρω προέλασή τους.
Τα «οχήματα-ζόμπι» και η τακτική της διάσπασης
Κεντρικό ρόλο στην επίθεση διαδραμάτισαν παλιά σοβιετικά τεθωρακισμένα οχήματα, τα οποία μετατράπηκαν σε μη επανδρωμένα τηλεκατευθυνόμενα «οχήματα-ζόμπι».
Φορτωμένα με εκρηκτικά, χρησιμοποιήθηκαν για να διασπάσουν τις πλέον οχυρωμένες ρωσικές γραμμές άμυνας. Η τακτική αυτή προκάλεσε πανικό και οδήγησε στην παράδοση ολόκληρων μονάδων, με αποτέλεσμα μία από τις μεγαλύτερες αιχμαλωσίες στρατευμάτων σε μία μόνο επιχείρηση.
Πώς λειτουργεί η τεχνολογία
Αντί για την παρουσία οδηγού σε επικίνδυνες αποστολές «αυτοκτονίας», ουκρανικές εταιρείες αναπτύσσουν συστήματα μετατροπής συμβατικών ή παλαιών στρατιωτικών οχημάτων σε τηλεκατευθυνόμενες μονάδες.
Ο έλεγχός τους γίνεται εξ αποστάσεως μέσω του δικτύου Starlink ή δικτύων κινητής τηλεφωνίας 4G, διατηρώντας την ευελιξία και την ταχύτητα ενός επανδρωμένου οχήματος.
Τα πλεονεκτήματα έναντι των μικρών drones
Σύμφωνα με μηχανικούς της ομάδας Drone Fight Group, η χρήση τέτοιων οχημάτων προσφέρει σημαντικά επιχειρησιακά οφέλη:
Ταχύτητα και αυτονομία: Μπορούν να αναπτύξουν ταχύτητες έως και 50 χλμ./ώρα ακόμη και με βαρύ φορτίο εκρηκτικών, διανύοντας μεγάλες αποστάσεις ανάλογα με τα καύσιμά τους.
Μεγάλο φορτίο: Μεταφέρουν πολλαπλάσια ποσότητα εκρηκτικών σε σχέση με τα μικρά επίγεια drones (UGV).
Χαμηλό κόστος: Το σύστημα μετατροπής κοστίζει περίπου 4.000 δολάρια και μπορεί να προσαρμοστεί εύκολα σε φθηνά οχήματα της αγοράς.
Αντοχή στο έδαφος: Προσφέρουν καλύτερη προσφυγή και κίνηση στη λάσπη, γεγονός που τα καθιστά ιδιαίτερα χρήσιμα κατά τους χειμερινούς μήνες όταν τα μικρότερα UGV ακινητοποιούνται.
Η τεχνολογία αυτή δοκιμάστηκε για πρώτη φορά τον Απρίλιο κατά την προετοιμασία της αντεπίθεσης και πλέον αποτελεί ένα από τα νέα εργαλεία των ουκρανικών δυνάμεων στο μέτωπο.