Χιλιάδες πολίτες διαδήλωσαν στη Λισαβόνα και εκατοντάδες στο Πόρτο, διαμαρτυρόμενοι για την ακρίβεια, τα δυσβάσταχτα ενοίκια και τη στεγαστική κρίση που πλήττει την Πορτογαλία. Με κεντρικό σύνθημα «Δεν πάει άλλο, δεν μπορούμε να ζούμε έτσι», οι διαδηλωτές ζήτησαν άμεσα μέτρα για τη μείωση του κόστους ζωής και την εξασφάλιση οικονομικά προσιτής κατοικίας.
Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν με πρωτοβουλία της πλατφόρμας «Não dá mais para viver assim» («Δεν πάει άλλο, δεν μπορούμε να ζούμε έτσι»), η οποία διεκδικεί παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση της οικονομικής πίεσης που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά.
Στη Λισαβόνα, χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Largo do Intendente και στη συνέχεια πραγματοποίησαν πορεία κατά μήκος της λεωφόρου Almirante Reis.
Αντίστοιχη κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε στο Πόρτο, με τη συμμετοχή εκατοντάδων πολιτών, ενώ διαδηλώσεις οργανώθηκαν επίσης στις πόλεις Αβέιρο και Μπράγκα.
«Στεγαστική τρομοκρατία»: Στο επίκεντρο τα υψηλά ενοίκια
Η στεγαστική κρίση αποτέλεσε ένα από τα κεντρικά ζητήματα των κινητοποιήσεων, καθώς η συνεχής αύξηση των ενοικίων καθιστά ολοένα δυσκολότερη την εξεύρεση κατοικίας σε προσιτή τιμή.
Πολλοί πολίτες αναγκάζονται να αναζητήσουν στέγη μακριά από τα αστικά κέντρα, ενώ άλλοι, ιδιαίτερα νέοι άνθρωποι, παραμένουν στο πατρικό τους σπίτι επειδή αδυνατούν να καλύψουν το κόστος της ανεξάρτητης διαβίωσης.
Τα πλακάτ και τα συνθήματα των διαδηλωτών ανέδειξαν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά τόσο στην πληρωμή των ενοικίων όσο και στην κάλυψη βασικών καθημερινών αναγκών.
Ο Ζοάο Κρουζ, μέλος της οργανωτικής ομάδας της διαδήλωσης στη Λισαβόνα, χαρακτήρισε την κατάσταση «στεγαστική τρομοκρατία», τονίζοντας την ανάγκη να ληφθούν άμεσα μέτρα ώστε η αξιοπρεπής κατοικία να μην αποτελεί απρόσιτη επιλογή για μεγάλο μέρος του πληθυσμού.
Η περίπτωση της 87χρονης Μαρίκαρμεν από την Ισπανία
Στις κινητοποιήσεις έγινε αναφορά και στην περίπτωση της 87χρονης Ισπανίδας Μαρίκαρμεν Αμπασκάλ, η οποία απομακρύνθηκε από την κατοικία όπου ζούσε από νεαρή ηλικία.
Η ιστορία της αναδείχθηκε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της στεγαστικής ανασφάλειας που αντιμετωπίζουν πολίτες σε ευρωπαϊκές χώρες, ιδιαίτερα όταν το αυξανόμενο κόστος κατοικίας συνδυάζεται με περιορισμένα εισοδήματα.
Η αναφορά στην περίπτωσή της συνέδεσε τα αιτήματα των Πορτογάλων διαδηλωτών με τις ευρύτερες αντιδράσεις για τις εξώσεις και τις δυσκολίες πρόσβασης σε προσιτή στέγη.
Έλεγχος τιμών και φορολόγηση των έκτακτων κερδών
Η πλατφόρμα «Não dá mais para viver assim» ζητά συγκεκριμένες κυβερνητικές παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση της ακρίβειας και της στεγαστικής κρίσης.
Μεταξύ των βασικών αιτημάτων περιλαμβάνονται ο έλεγχος των τιμών στα βασικά αγαθά και τα καύσιμα, καθώς και η φορολόγηση των έκτακτων κερδών μεγάλων επιχειρήσεων στους τομείς των τραπεζών, της ενέργειας και της διανομής.
Παράλληλα, οι διοργανωτές ζητούν μέτρα που θα περιορίσουν την επιβάρυνση των νοικοκυριών από τα ενοίκια και θα διευκολύνουν την πρόσβαση σε αξιοπρεπή και οικονομικά προσιτή κατοικία.
Οι διαδηλώσεις σε Λισαβόνα, Πόρτο, Αβέιρο και Μπράγκα ανέδειξαν τη δυσαρέσκεια για το αυξανόμενο κόστος διαβίωσης, με τους συμμετέχοντες να απαιτούν ουσιαστικές λύσεις για τη στέγαση, τους μισθούς και τις καθημερινές οικονομικές τους ανάγκες.