Διαφοροποιήσεις ως προς τους στρατηγικούς στόχους στο Ιράν εντοπίζει ο Ραζ Ζιμτ, διευθυντής του προγράμματος για το Ιράν στο Ινστιτούτο Μελετών για την Εθνική Ασφάλεια (INSS), επισημαίνοντας ότι Ηνωμένες Πολιτείες και Ισραήλ δεν ταυτίζονται πλήρως. Σε συνέντευξή του στο «Βήμα», ο ισραηλινός αναλυτής εκτιμά ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ο Ντόναλντ Τραμπ να επιλέξει τον τερματισμό των εχθροπραξιών πριν επιτευχθούν όλοι οι στόχοι που έχουν τεθεί από κοινού.
Όπως σημειώνει, παρά τις δημόσιες δηλώσεις περί μονομερούς δράσης, η επίθεση του Ισραήλ στο κοίτασμα φυσικού αερίου South Pars φέρεται να πραγματοποιήθηκε σε συντονισμό με τις ΗΠΑ. Ωστόσο, οι μέχρι στιγμής επιχειρήσεις «αποκεφαλισμού» της ιρανικής ηγεσίας δεν έχουν οδηγήσει σε κατάρρευση του καθεστώτος, γεγονός που επαναφέρει το ερώτημα για τα επόμενα βήματα και το ενδεχόμενο τερματισμού του πολέμου.
Σύμφωνα με τον Ζιμτ, ο βασικός στόχος Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ δεν είναι η άμεση ανατροπή του καθεστώτος, αλλά η αποδυνάμωσή του μέσω στρατιωτικών και άλλων μέσων, ώστε να καταστεί πιο ευάλωτο σε εσωτερικές πιέσεις. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται τόσο οι στοχευμένες επιθέσεις κατά της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας όσο και τα πλήγματα σε υποδομές των Φρουρών της Επανάστασης και της πολιτοφυλακής Μπασίτζ.
Παρά τον επιχειρησιακό συντονισμό σε στρατιωτικό επίπεδο, ο αναλυτής υπογραμμίζει ότι για το Ισραήλ το Ιράν συνιστά υπαρξιακή απειλή, γεγονός που καθιστά την αλλαγή καθεστώτος στρατηγικό στόχο μακροπρόθεσμα. Αντίθετα, για τις ΗΠΑ μια τέτοια εξέλιξη θεωρείται επιθυμητή αλλά όχι ζωτικής σημασίας, κάτι που ενδέχεται να οδηγήσει σε διαφορετικές αποφάσεις ως προς τη διάρκεια του πολέμου.
Ο Ζιμτ αποκλείει το ενδεχόμενο το Ισραήλ να συνεχίσει μόνο του τις επιχειρήσεις, εκτιμώντας ότι η στάση της Ουάσιγκτον θα καθορίσει την έκβαση. Την ίδια στιγμή, η ένταση στον ενεργειακό τομέα και οι περιορισμοί στη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ καθιστούν δυσκολότερη μια άμεση κατάπαυση του πυρός.
Αναφερόμενος στο μέτωπο του Λιβάνου, επισημαίνει ότι το Ισραήλ επιχειρεί να πλήξει τη Χεζμπολάχ αποφεύγοντας, κατά το δυνατόν, ζημιές σε κρατικές υποδομές, θεωρώντας ότι ο αφοπλισμός της οργάνωσης εξυπηρετεί και τα συμφέροντα της λιβανικής κυβέρνησης. Η εξέλιξη της σύγκρουσης, ωστόσο, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την τελική έκβαση του πολέμου με το Ιράν και το κατά πόσο το καθεστώς στην Τεχεράνη θα εξέλθει αποδυναμωμένο ή όχι.