Αντιμέτωπο με ένα ασφυκτικό πλέγμα εξωτερικών και εσωτερικών πιέσεων βρίσκεται το Ιράν, την ώρα που τα περιθώρια για μια ουσιαστική διπλωματική διέξοδο στενεύουν επικίνδυνα.
Σύμφωνα με την ανάλυση του στρατιωτικού και πολιτικού αναλυτή του Sky News Arabia, Μουχάντ αλ Αζάουι, η Τεχεράνη επιχειρεί να διαχειριστεί την κρίση υπό την πίεση του χρόνου, επιλέγοντας τη διεύρυνση των μετώπων αντιπαράθεσης ως μέσο αποσυμπίεσης.
Οικονομική κατάρρευση και φόβοι για λαϊκή εξέγερση
Όπως επισημαίνει ο αναλυτής, η αμερικανική τακτική τείνει πλέον προς μια συνολική περικύκλωση της χώρας. Στο εσωτερικό, η δραματική υποτίμηση του εθνικού νομίσματος, η εκτινασσόμενη ανεργία και τα περιορισμένα οικονομικά περιθώρια συνθέτουν μια έκρυθμη κατάσταση.
Οι απειλές της ιρανικής ηγεσίας για διακοπή της πρόσβασης στο διαδίκτυο υποδηλώνουν την έντονη ανησυχία του καθεστώτος για το ενδεχόμενο νέων μαζικών διαδηλώσεων, οι οποίες αποτελούν και τον μεγαλύτερο υπαρκτό κίνδυνο για τη σταθερότητά του.
Ευάλωτο εσωτερικό μέτωπο ασφαλείας
Στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας, η κατάσταση επιδεινώνεται με τις αυξανόμενες επιθέσεις εναντίον στελεχών των Φρουρών της Επανάστασης και της πολιτοφυλακής Μπασίτζ, ιδιαίτερα στην περιοχή του Μπαλουχιστάν. Παράλληλα, η Τεχεράνη παρακολουθεί με ανησυχία την πιθανότητα κινητοποίησης άλλων μειονοτικών πληθυσμών, όπως των Κούρδων και των Αράβων του Χουζεστάν.
Η Υεμένη ως «τελευταίο χαρτί» και οι κρίσιμες εβδομάδες
Προκειμένου να απομακρύνει τη σύγκρουση από το έδαφός της, η ιρανική ηγεσία ανακατανέμει την προσοχή της στον Λίβανο, το Ιράκ και κυρίως την Υεμένη. Οι Χούθι θεωρούνται το ισχυρότερο «χαρτί» της Τεχεράνης, ενώ οι αυξημένες επιχειρησιακές τους δυνατότητες στη Σαουδική Αραβία και το Μπαμπ ελ Μαντέμπ υποδηλώνουν, κατά τον αλ Αζάουι, την παροχή εξωτερικής καθοδήγησης και προηγμένων πληροφοριών.
Παράλληλα, η Μόσχα παρακολουθεί τις εξελίξεις, καθώς μια ενδεχόμενη κλιμάκωση στην περιοχή θα μπορούσε να αποφέρει οφέλη στον ενεργειακό τομέα μέσω ρωσικών διαμεσολαβητικών πρωτοβουλιών. Όπως καταλήγει ο αναλυτής, οι επόμενες δύο εβδομάδες θεωρούνται ιδιαίτερα κρίσιμες για την εξέλιξη της σύγκρουσης στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.