Σε μια κίνηση που προκαλεί αίσθηση στους διπλωματικούς κύκλους, η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι διαφοροποιείται πλέον ανοιχτά από τη στρατιωτική στρατηγική των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Σε ομιλία της στο ιταλικό κοινοβούλιο την Τετάρτη, η ηγέτιδα που είχε χτίσει το προφίλ του πιο πιστού συμμάχου της Ουάσινγκτον στην Ευρώπη, άσκησε τη δριμύτερη μέχρι σήμερα κριτική της για την εκστρατεία στη Μέση Ανατολή, χαρακτηρίζοντάς την ως μια κλιμακούμενη παρέμβαση που κινείται «εκτός του πλαισίου του διεθνούς δικαίου».
Υπό το βάρος της εγχώριας πίεσης
Η αιφνίδια αυτή μετατόπιση της Μελόνι δεν είναι τυχαία. Η Ιταλίδα πρωθυπουργός καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στις διατλαντικές της δεσμεύσεις και μια εχθρική κοινή γνώμη που αντιτίθεται σθεναρά σε οποιαδήποτε εμπλοκή σε μια νέα σύρραξη. Με ένα κρίσιμο δημοψήφισμα για τις δικαστικές μεταρρυθμίσεις να πλησιάζει –το οποίο λειτουργεί και ως ψήφος εμπιστοσύνης για την κυβέρνησή της– η Μελόνι προσπαθεί να εκτονώσει την εσωτερική δυσαρέσκεια.
Η στάση της σκλήρυνε ιδιαίτερα μετά τον βομβαρδισμό σχολείου στο Ιράν, τον οποίο χαρακτήρισε ως «σφαγή», απαιτώντας την άμεση εξακρίβωση των ευθυνών. Με αυτή την κίνηση, η Μελόνι ευθυγραμμίζεται με άλλους ηγέτες της ΕΕ, όπως ο Εμανουέλ Μακρόν, ο Πέδρο Σάντσεθ και ο Ρομπ Γέτεν, οι οποίοι έχουν ήδη εκφράσει τις επιφυλάξεις ή την ανοιχτή καταδίκη τους για τις επιθέσεις.
Το «αγκάθι» των βάσεων
Ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα που αντιμετωπίζει η Ρώμη είναι η χρήση των αμερικανο-ιταλικών βάσεων. Η πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι:
- Οι βάσεις χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για τεχνικούς και υλικοτεχνικούς σκοπούς, βάσει συμφωνιών της δεκαετίας του 1950.
- Η εξαπόλυση επιθέσεων από ιταλικό έδαφος θα απαιτούσε ρητή έγκριση από το Κοινοβούλιο, η οποία δεν υφίσταται.
Η Μελόνι κατήγγειλε μάλιστα την ιταλική αντιπολίτευση για υποκρισία, σημειώνοντας με έμφαση πως η ίδια θέση –ότι δηλαδή οι βάσεις δεν θα χρησιμοποιηθούν για επιθέσεις στο Ιράν– επαινείται όταν διατυπώνεται από τον Πέδρο Σάντσεθ στην Ισπανία, αλλά καταδικάζεται όταν διατυπώνεται από την ίδια στην Ιταλία.
Η νέα αυτή στάση της Ρώμης σηματοδοτεί μια σημαντική ρωγμή στο ενιαίο μέτωπο των συμμάχων, καθώς ο πόλεμος στο Ιράν μετατρέπεται πλέον σε ένα ζήτημα που δοκιμάζει την πολιτική επιβίωση των ηγετών της ίδιας της Δύσης.