Σοβαρές διαστάσεις λαμβάνει η επισιτιστική κρίση στην Υεμένη, με τη UNICEF να καταγράφει σημαντική αύξηση των περιστατικών οξέος υποσιτισμού στα παιδιά, την ώρα που η αναζωπύρωση των εχθροπραξιών δυσχεραίνει την πρόσβαση σε δομές υγείας και θεραπείας.
Ο εκπρόσωπος της UNICEF στην Υεμένη, Αχίλ Ιγιέρ, εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για την κατάσταση, επισημαίνοντας ότι η αύξηση του παιδικού υποσιτισμού είναι πλέον ιδιαίτερα εμφανής.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπηρεσίας του ΟΗΕ, από τα περίπου 2.900 παιδιά που εξετάστηκαν τις τελευταίες εβδομάδες από κινητές μονάδες διατροφικής υποστήριξης της UNICEF σε περιοχές όπου υπάρχει πρόσβαση, πάνω από το ένα τέταρτο παρουσίαζε σοβαρά προβλήματα υποσιτισμού. Περίπου 200 παιδιά κατατάχθηκαν στην κατηγορία του σοβαρού οξέος υποσιτισμού, την πιο βαριά μορφή της πάθησης.
Η επιδείνωση της ανθρωπιστικής κατάστασης συνδέεται με την αναζωπύρωση των συγκρούσεων μεταξύ των δυνάμεων της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης, που υποστηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία, και των Χούθι, οι οποίοι υποστηρίζονται από το Ιράν.
Παρά την εκεχειρία του 2022, η οποία είχε οδηγήσει σε σημαντική αποκλιμάκωση, οι συγκρούσεις έχουν ενταθεί εκ νέου τις τελευταίες εβδομάδες. Μάχες καταγράφονται σε περιοχές κατά μήκος των παλαιών γραμμών του μετώπου, μεταξύ άλλων γύρω από την πόλη Ταΐζ, ενώ οι εξελίξεις έχουν προκαλέσει νέο κύμα εκτοπισμού.
Μόνο τις τελευταίες τρεις εβδομάδες, περίπου 71.000 παιδιά έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τις εστίες τους εξαιτίας των συγκρούσεων, σύμφωνα με τη UNICEF. Παράλληλα, η υπηρεσία καταγράφει καθημερινά νέα περιστατικά υποσιτισμού σε περιοχές όπου μπορεί να επιχειρήσει, ιδιαίτερα μεταξύ των εσωτερικά εκτοπισμένων που φτάνουν σε νέες περιοχές.
Η εικόνα που καταγράφεται από τις κινητές μονάδες αποτελεί, ωστόσο, μόνο μέρος της συνολικής κρίσης. Η UNICEF εκτιμά ότι 2,2 εκατομμύρια παιδιά κάτω των πέντε ετών στην Υεμένη θα αντιμετωπίσουν οξύ υποσιτισμό μέσα στο 2026, ενώ περισσότερα από 500.000 παιδιά αναμένεται να υποφέρουν από σοβαρό οξύ υποσιτισμό.
Η συνεχιζόμενη βία, οι εκτοπισμοί και οι περιορισμένες δυνατότητες πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας και διατροφικής υποστήριξης εντείνουν έτσι τις ήδη μεγάλες ανθρωπιστικές ανάγκες στη χώρα.