Σε ομοσπονδιακό επίπεδο ερευνώνται ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας, Γκάβιν Νιούσομ, και η σύζυγός του, Τζένιφερ Σίμπελ Νιούσομ, όπως αποκάλυψε ο ίδιος. Αν και ο Νιούσομ καταγγέλλει πολιτικά υποκινούμενη δίωξη από την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, δημοσίευμα της Wall Street Journal αποσαφηνίζει ότι η έρευνα ξεκίνησε έναν χρόνο νωρίτερα μετά από καταγγελία πληροφοριοδότη, φέρνοντας στο προσκήνιο το αμφιλεγόμενο καθεστώς των «behested payments».
Το σύστημα αυτό, το οποίο θεσπίστηκε τη δεκαετία του 1990, επιτρέπει σε εταιρείες και ιδιώτες να κάνουν νόμιμα μεγάλες δωρεές όχι απευθείας σε πολιτικούς, αλλά σε κοινωφελείς σκοπούς ή Μη Κερδοσκοπικούς Οργανισμούς που οι ίδιοι οι πολιτικοί υποδεικνύουν.
Από το 2011, ο Νιούσομ έχει συγκεντρώσει περίπου 350 εκατομμύρια δολάρια μέσω αυτής της οδού, με τη ροή του χρήματος να εκτοξεύεται μετά την εκλογή του στη θέση του κυβερνήτη το 2019.
Η έρευνα εστιάζει ιδιαίτερα σε δύο ΜΚΟ που ίδρυσε η σύζυγός του. Η πρώτη είναι η Representation Project, μια οργάνωση παραγωγής ντοκιμαντέρ από την οποία η Σίμπελ Νιούσομ έλαβε αμοιβές άνω των 1,9 εκατομμυρίων δολαρίων, με τις δωρεές να αυξάνονται κατά 30% τη χρονιά που ο Νιούσομ ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του.
Μεταξύ των χρηματοδοτών της περιλαμβάνονται κολοσσοί όπως η PG&E, η οποία βρισκόταν υπό έρευνα για θανατηφόρα έκρηξη αγωγού, και η California American Water, η οποία έλαβε κρατική άδεια για εργοστάσιο αφαλάτωσης λίγο μετά τη δωρεά της. Η δεύτερη οργάνωση είναι η California Partners Project, η οποία έχει εξασφαλίσει περίπου 4,3 εκατομμύρια δολάρια μέσω του ίδιου συστήματος.
Παράλληλα, δεκάδες εκατομμύρια δολάρια κατευθύνθηκαν κατόπιν υπόδειξης του κυβερνήτη σε κρατικά προγράμματα, όπως 42,5 εκατομμύρια για διαφημιστικές καμπάνιες την περίοδο της πανδημίας και χρηματοδοτήσεις προς συμβουλευτικές εταιρείες όπως η McKinsey.
Αν και η εφημερίδα ξεκαθαρίζει ότι δεν υπάρχουν ακόμη αποδείξεις για παράνομες συναλλαγές ή χρηματισμό, καθώς νομικά απαιτείται η απόδειξη άμεσης ανταλλαγής πολιτικής χάρης με προσωπικό όφελος, η Wall Street Journal καταλήγει με νόημα πως το συγκεκριμένο σύστημα αναδεικνύει μια γκρίζα ζώνη όπου το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι η παραβίαση του νόμου, αλλά το τι επιτρέπει ο ίδιος ο νόμος.