Με την εξαιρετικά φορτισμένη και αποκαλυπτική κατάθεση του πρώτου βασικού μάρτυρα, ενός 29χρονου σήμερα άνδρα ουκρανικής καταγωγής, άνοιξε στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο της Αθήνας η αυλαία της δευτεροβάθμιας δίκης του Δημήτρη Λιγνάδη. Ο γνωστός σκηνοθέτης και ηθοποιός, ο οποίος πρωτοδίκως είχε καταδικαστεί σε 12 χρόνια κάθειρξη με αναστολή, δικάζεται εκ νέου για τρεις υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης νεαρών ατόμων.
Ο μάρτυρας περιέγραψε με αξιοσημείωτη ψυχραιμία τις συνθήκες άγριας κακοποίησης που καταγγέλλει ότι υπέστη το 2015, όταν σε ηλικία 17 ετών βρήκε καταφύγιο στο σπίτι του κατηγορουμένου.
Όπως εξήγησε, η επιλογή του να μείνει εκεί πηγάジε αποκλειστικά από την απόλυτη ανάγκη για επιβίωση, καθώς προερχόταν από ένα εντελώς διαλυμένο οικογενειακό περιβάλλον με άνεργους και αλκοολικούς γονείς, ενώ διαβίωνε σε ένα σπίτι χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, νερό και βασικά είδη διατροφής, όντας παράλληλα χωρίς νόμιμα έγγραφα παραμονής στη χώρα.
Η γνωριμία, η παγίδα της «ευεργεσίας» και οι βιασμοί
Σύμφωνα με την κατάθεση, η προσέγγιση ξεκίνησε μέσω μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τον σκηνοθέτη. Ο ανήλικος τότε καταγγέλλων, θεωρώντας ευγενική την πρόσκληση και βλέποντας μια ευκαιρία να ξεφύγει από τη σκληρή καθημερινότητά του, δέχθηκε να τον γνωρίσει.
Μετά από ορισμένες συναντήσεις και θεατρικές παραστάσεις, ο κατηγορούμενος, κερδίζοντας την εμπιστοσύνη του με το να μοιραστεί δικά του υποτιθέμενα οικογενειακά βιώματα, του πρότεινε να εγκατασταθεί στο διαμέρισμά του. Εκεί, ο νεαρός προσπαθούσε να ανταποδώσει τη φιλοξενία κάνοντας δουλειές του σπιτιού, βλέποντας τον σκηνοθέτη ως προστάτη.
Η κατάσταση άλλαξε δραματικά όταν ο κατηγορούμενος άρχισε να τον ανακρίνει για τη σεξουαλική του ταυτότητα και στη συνέχεια τον εγκλώβισε στο δωμάτιο, προχωρώντας στον βιασμό του. Ο μάρτυρας εξήγησε πως «πάγωσε» από τον φόβο του και επέλεξε να μην αντιδράσει βίαια για να μην χειροτερέψουν τα πράγματα, ενώ στη συνέχεια έκλεισε το γεγονός μέσα του, φοβούμενος ότι αν μιλούσε θα κατέληγε στον δρόμο.
Σε μια δεύτερη τρομακτική περιγραφή, ο 29χρονος ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος διοργάνωσε μια συγκέντρωση στο σπίτι, καλώντας έναν φίλο του νεαρού και άλλα δύο άτομα. Κατά τη διάρκεια της βραδιάς, ο σκηνοθέτης εισέβαλε ξαφνικά στο δωμάτιο όπου βρισκόταν ο καταγγέλλων με τον φίλο του και τον κακοποίησε σεξουαλικά, με τον τρίτο παριστάμενο να απομακρύνεται χωρίς να αντιδράσει. Ο μάρτυρας παρέμεινε στο σπίτι μέχρι τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, όταν η μητέρα του επέστρεψε και τον πήρε πίσω, καθώς δεν είχε καμία άλλη εναλλακτική στέγης.
Ο φόβος, η απόπειρα εξαγοράς και τα ψυχολογικά τραύματα
Απαντώντας σε ερωτήσεις της προέδρου, ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι δεν προχώρησε τότε σε καταγγελία επειδή ήταν ανήλικος και φοβόταν τη σύλληψη λόγω της έλλειψης νομιμοποιητικών εγγράφων. Παράλληλα, εκτίμησε ότι η μετέπειτα συμπεριφορά του κατηγορουμένου, ο οποίος του αγόραζε ρούχα και επικοινώνησε ξανά μαζί του το 2020, αποτελούσε μια προσπάθεια να «εξαγοράσει» τη σιωπή του από τον φόβο μήπως αποκαλυφθούν οι πράξεις του.
Κλείνοντας την κατάθεσή του, ο 29χρονος εξέφρασε την επιθυμία του για δικαίωση, τονίζοντας το μέγεθος της αδικίας που υπέστη και σημειώνοντας ότι οι συνέπειες αυτού του βάρβαρου βιώματος τον ακολουθούν μέχρι σήμερα, δημιουργώντας του σοβαρά προβλήματα στη σύναψη σχέσεων και την επικοινωνία, τα οποία προσπαθεί πλέον να αντιμετωπίσει με τη βοήθεια ψυχολόγου.