Παρά τη γενικευμένη επιθυμία για άμεσο τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή, οι διαφορετικές επιδιώξεις των εμπλεκομένων πλευρών καθιστούν το ενδεχόμενο αυτό ιδιαίτερα περίπλοκο, όπως επισημαίνει ανάλυση του BBC.
Για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, οι στόχοι εμφανίζονται ασαφείς: από τον περιορισμό του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν έως την πλήρη ανατροπή του καθεστώτος. Αν και η Τεχεράνη έχει υποστεί σημαντικές απώλειες μετά από συνεχείς βομβαρδισμούς, δεν έχει δείξει σημάδια κατάρρευσης. Παράλληλα, διπλωματικές προσπάθειες μέσω μεσολάβησης του Ομάν είχαν καταγράψει πρόοδο, χωρίς όμως να οδηγήσουν σε ουσιαστική συμφωνία.
Από την πλευρά του, το Ιράν επιδιώκει γρήγορη λήξη της σύγκρουσης, αλλά απορρίπτει μια συμφωνία που θα συνεπάγεται πλήρη υποχώρηση. Διατηρεί στρατηγικά πλεονεκτήματα, όπως ο έλεγχος κρίσιμων θαλάσσιων οδών στον Περσικό Κόλπο, και ζητά εγγυήσεις ασφάλειας και αποζημιώσεις — αιτήματα που δύσκολα θα ικανοποιηθούν. Ωστόσο, ακόμη και η απλή επιβίωση του καθεστώτος μπορεί να παρουσιαστεί ως νίκη.
Το Ισραήλ, αντίθετα, εμφανίζεται λιγότερο πρόθυμο για άμεσο τερματισμό των εχθροπραξιών. Η κυβέρνηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου στοχεύει στην εκτεταμένη καταστροφή των πυραυλικών και πυρηνικών δυνατοτήτων του Ιράν, θεωρώντας τα υπαρξιακή απειλή. Παρά το γεγονός ότι τέτοιες υποδομές μπορούν να αποκατασταθούν, το Ισραήλ επιδιώκει να ενισχύσει την αποτρεπτική του ισχύ.
Την ίδια ώρα, τα κράτη του Κόλπου —όπως η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ— βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Παρότι δεν στήριξαν ενεργά τον πόλεμο, υφίστανται επιθέσεις από ιρανικούς πυραύλους και drones, γεγονός που εντείνει την ανησυχία και την αστάθεια στην περιοχή.
Συνολικά, η σύγκρουση συνεχίζεται χωρίς σαφή προοπτική άμεσης επίλυσης, καθώς οι αντικρουόμενοι στόχοι και τα γεωπολιτικά συμφέροντα καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη την επίτευξη κοινά αποδεκτών όρων ειρήνης.