Οι πολεμικές επιχειρήσεις που συγκλονίζουν την περιοχή φαίνεται πως αποτελούν το προοίμιο για μια ριζική αναδιάταξη του γεωπολιτικού χάρτη.
Σύμφωνα με πληροφορίες από την Ουάσιγκτον, το Τελ Αβίβ και το Ριάντ, οι συζητήσεις που διεξάγονται στο παρασκήνιο δεν αφορούν μόνο την ανάσχεση των πυραυλικών επιθέσεων, αλλά τη δημιουργία μιας μεταπολεμικής εποχής όπου το Ιράν θα πάψει να αποτελεί στρατηγική απειλή.
Το πυρηνικό πρόγραμμα και το βαλλιστικό οπλοστάσιο της Τεχεράνης αποτέλεσαν την αφορμή (casus belli), αλλά το όραμα του Λευκού Οίκου περιλαμβάνει:
Αρχιτεκτονική Ασφαλείας: Νέες αμυντικές συμφωνίες υπό την αιγίδα των ΗΠΑ.
Οικονομικούς Διαδρόμους: Πρωτοβουλίες στην ενέργεια και τις επικοινωνίες που θα συνδέουν τον Κόλπο με την Ευρώπη.
Πολιτική Ομαλοποίηση: Επέκταση των «Συμφωνιών του Αβραάμ» με τη συμμετοχή του Λιβάνου και της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Λίβανος στο επίκεντρο και ο ρόλος της Σαουδικής Αραβίας
Η εμπλοκή της Χεζμπολάχ στη σύγκρουση δημιούργησε μια ιστορική ευκαιρία για την πλήρη απομάκρυνσή της από την πολιτική εξίσωση του Λιβάνου. Σε εξέλιξη βρίσκονται τριμερείς επαφές (Ισραήλ-Λίβανος-ΗΠΑ) με τη διαμεσολάβηση και της Γαλλίας.
Εντυπωσιακή είναι η αποκάλυψη για τον ρόλο του Ριάντ: Η Σαουδική Αραβία είναι πρόθυμη να επενδύσει τεράστια κεφάλαια για την ανοικοδόμηση του Λιβάνου, υπό την προϋπόθεση ότι η Χεζμπολάχ θα αφοπλιστεί. Το σχέδιο περιλαμβάνει την ενίσχυση του λιβανέζικου στρατού με προσωπικό από άλλες κοινότητες (πλην της σιιτικής) και την παροχή προηγμένου οπλισμού, ώστε να μπορεί να επιβάλει την τάξη και να διαλύσει την οργάνωση.
Τουρκία - Ιράν και το «όχι» των ΗΠΑ σε διαπραγμάτευση
Η ένταση ανάμεσα στην Άγκυρα και την Τεχεράνη φαίνεται να κλιμακώνεται επικίνδυνα. Ο Τούρκος ΥΠΕΞ, Χακάν Φιντάν, φέρεται να κατηγόρησε τον Ιρανό ομόλογό του για ψεύδη σχετικά με πυραυλικές επιθέσεις που δέχθηκε η Τουρκία (συμπεριλαμβανομένης της βάσης Ιντσιρλίκ). Η εξέλιξη αυτή οδήγησε σε "πάγωμα" των σχέσεων των δύο χωρών, αν και δηλώσεις κυβερνητικών δείχνουν το αντίθετο.
Την ίδια στιγμή, το Ιράν στέλνει μηνύματα για εκεχειρία μέσω Ομάν και Ρωσίας, όμως οι ΗΠΑ θέτουν όρους που ισοδυναμούν με συνθηκολόγηση:
- Παράδοση του εμπλουτισμένου ουρανίου.
- Τερματισμό των απειλών στο Στενό του Ορμούζ.
- Πλήρη εγκατάλειψη των πυρηνικών φιλοδοξιών.
Η Ουάσιγκτον απορρίπτει τις συνομιλίες, θεωρώντας ότι οι Ιρανοί πολιτικοί που ζητούν διάλογο δεν έχουν την εξουσιοδότηση των Φρουρών της Επανάστασης, οι οποίοι ελέγχουν τις πολεμικές επιχειρήσεις.
Η εκτίμηση για το τέλος του πολέμου
Αμερικανικές πηγές εκτιμούν ότι η κατάσταση του ιρανικού καθεστώτος είναι πολύ πιο κρίσιμη από όσο παραδέχεται δημόσια. Προβλέπεται ότι μέσα στις επόμενες ημέρες, η ικανότητα του Ιράν να εκτοξεύει πυραύλους προς το Ισραήλ και τον Κόλπο θα μειωθεί κατακόρυφα, οδηγώντας τη σύγκρουση στην τελική της φάση.