Ενώ το αποβατικό πλοίο «Τρίπολη», που μεταφέρει περίπου 2.200 πεζοναύτες, κατευθυνόταν από την Ανατολική Ασία προς τον Περσικό Κόλπο, ο Ντόναλντ Τραμπ υποδεχόταν στον Λευκό Οίκο την πρωθυπουργό της Ιαπωνίας, Σανάε Τακαΐτσι. Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο αποστολής χερσαίων δυνάμεων στο Ιράν, απέφυγε σαφή απάντηση, δηλώνοντας πως ακόμη κι αν υπήρχε τέτοιο σχέδιο, δεν θα το αποκάλυπτε.
Την ίδια ώρα, από την Ιερουσαλήμ, ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου ξεκαθάριζε ότι ο πόλεμος δεν πρόκειται να σταματήσει χωρίς αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη. Παραδέχθηκε ωστόσο ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνο με αεροπορικές επιχειρήσεις, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο χερσαίας εμπλοκής και εντείνοντας τις διεθνείς ανησυχίες για ανεξέλεγκτη κλιμάκωση ενός πολέμου που ήδη διανύει την τέταρτη εβδομάδα.
Το πιο ακραίο σενάριο θα ήταν μια μεγάλης κλίμακας αμερικανική εισβολή με στόχο την κατάληψη της Τεχεράνης, στα πρότυπα του πολέμου στο Ιράκ το 2003. Ωστόσο, ένα τέτοιο εγχείρημα θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο: θα απαιτούσε ακόμη μεγαλύτερη δύναμη από τους 550.000 στρατιώτες που χρησιμοποιήθηκαν τότε, μήνες προετοιμασίας και σημαντικό πολιτικό κόστος στο εσωτερικό των ΗΠΑ, ιδίως ενόψει εκλογών. Εξάλλου, η κοινή γνώμη εμφανίζεται αντίθετη, με μόλις το 12% να υποστηρίζει μια τέτοια επιλογή.
Πιο ρεαλιστικό θεωρείται ένα περιορισμένο χτύπημα ειδικών δυνάμεων για την εξουδετέρωση των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν. Μια επιτυχία σε αυτό το πεδίο θα μπορούσε να παρουσιαστεί ως επίτευξη στρατηγικών στόχων και να οδηγήσει σε τερματισμό των επιχειρήσεων. Ωστόσο, η επιχείρηση αυτή χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα επικίνδυνη, καθώς το πυρηνικό υλικό είναι διασκορπισμένο, φυλάσσεται σε οχυρωμένες εγκαταστάσεις και ενέχει σοβαρούς κινδύνους λόγω της τοξικότητάς του.
Ανάμεσα στα δύο αυτά σενάρια βρίσκεται η επιλογή αποβατικών επιχειρήσεων για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ, κρίσιμου περάσματος για την παγκόσμια ενέργεια. Πιθανοί στόχοι περιλαμβάνουν στρατηγικά νησιά και τμήματα της ιρανικής ακτογραμμής. Ήδη, αμερικανικές δυνάμεις φέρονται να πλήττουν ιρανικές στρατιωτικές υποδομές στην περιοχή, προετοιμάζοντας το έδαφος.
Παρά ταύτα, η ισχυρή ιρανική άμυνα, που περιλαμβάνει πυραύλους, drones και ναρκοπέδια, αυξάνει τον κίνδυνο μιας παρατεταμένης και ανεξέλεγκτης σύγκρουσης. Το ενδεχόμενο οι ΗΠΑ να εμπλακούν σε έναν πόλεμο χωρίς σαφή έξοδο παραμένει ορατό.