Σύμφωνα με αποκαλύψεις της αμερικανικής εφημερίδας Washington Post, ο αμερικανοϊσραηλινός πολεμικός σχεδιασμός κατά του Ιράν περιλάμβανε έναν σαφή διαχωρισμό ρόλων, με το Ισραήλ να αναλαμβάνει την πλέον αμείλικτη αποστολή: τη συστηματική εξόντωση της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας της Τεχεράνης.
Η εκστρατεία «αποκεφαλισμού» του καθεστώτος οδήγησε στον θάνατο του Ανώτατου Ηγέτη, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ήδη από το πρώτο κύμα επιθέσεων στις 28 Φεβρουαρίου, ενώ συνολικά περισσότεροι από 250 υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι έχουν εξουδετερωθεί έκτοτε.
Ο «ψηφιακός κυνηγός» και η Τεχνητή Νοημοσύνη
Η πρωτοφανής φονική αποτελεσματικότητα του Ισραήλ βασίζεται σε έναν εξελιγμένο μηχανισμό πληροφοριών που διεισδύει στο «ψηφιακό νευρικό σύστημα» του Ιράν. Η επίλεκτη Μονάδα 8200 και η Μοσάντ κατάφεραν να παραβιάσουν από κάμερες δρόμων και συστήματα πληρωμών μέχρι απόρρητες βάσεις δεδομένων των Φρουρών της Επανάστασης.
Όλος αυτός ο όγκος δεδομένων τροφοδοτεί μια νέα, απόρρητη πλατφόρμα Τεχνητής Νοημοσύνης (AI), η οποία αναλύει τις καθημερινές συνήθειες των στόχων και προβλέπει τις κινήσεις τους. Οι μέθοδοι εκτέλεσης περιλαμβάνουν:
Drones ακριβείας που εισβάλλουν σε κτίρια από τα παράθυρα.
Βόμβες-«φαντάσματα» τοποθετημένες μήνες πριν την ενεργοποίησή τους.
Υπερηχητικούς πυραύλους από αεροσκάφη stealth.
Ο καταμερισμός και η «Βρώμικη Δουλειά»
Αναλυτές και ειδικοί ασφαλείας, όπως ο Αριέλ Λεβίτε, επισημαίνουν ότι η Ουάσινγκτον φαίνεται να έχει αναθέσει στο Ισραήλ τη «βρώμικη δουλειά» του πολέμου, επιτρέποντας δολοφονίες που η ίδια θα δυσκολευόταν να δικαιολογήσει νομικά ή πολιτικά.
Ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ περιέγραψε τις επιχειρήσεις ως απόλυτα επιτυχημένες, υποστηρίζοντας ότι ο στόχος της αλλαγής καθεστώτος επετεύχθη, καθώς η σημερινή ηγεσία του Ιράν αποτελείται από εντελώς διαφορετικά πρόσωπα σε σχέση με την έναρξη των εχθροπραξιών.
Ανθεκτικότητα παρά τα πλήγματα
Παρά την εξόντωση της λεγόμενης «Ομάδας των Πέντε» (του στενού πυρήνα γύρω από τον Χαμενεΐ), το ιρανικό καθεστώς περιγράφεται ως «πληγωμένο αλλά ανθεκτικό». Οι απώλειες αναπληρώνονται από σκληροπυρηνικά στελέχη, ενώ ο γιος του Χαμενεΐ, Μοτζτάμπα, αν και απομονωμένος, διατηρεί έναν περιορισμένο ρόλο.
Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η μετατροπή των στοχευμένων δολοφονιών από επιχειρησιακή ανάγκη σε κεντρική στρατηγική ενδέχεται να μην οδηγήσει στην οριστική εξάλειψη της πυρηνικής και πυραυλικής απειλής του Ιράν, δημιουργώντας αντίθετα έναν φαύλο κύκλο ακραίας κλιμάκωσης.