Σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, που θυμίζει τις σκοτεινές ημέρες της κρίσης των ομήρων του 1979, βρίσκεται η αμερικανική διπλωματία μετά την κατάρριψη μαχητικού F-15 πάνω από το ιρανικό έδαφος την Παρασκευή (3/4). Ενώ το ένα μέλος του πληρώματος διασώθηκε σε μια ριψοκίνδυνη επιχείρηση, ο πιλότος παραμένει αγνοούμενος στα δύσβατα όρη Ζάγρος, με τον χρόνο να πιέζει ασφυκτικά την Ουάσιγκτον.
Η Τεχεράνη έχει ήδη κηρύξει επικήρυξη ύψους 50.000 λιρών για τη σύλληψη του αεροπόρου, κινητοποιώντας τοπικές φυλές και ενόπλους που γνωρίζουν σπιθαμή προς σπιθαμή την περιοχή.
Η κατάσταση κλιμακώθηκε το Σάββατο, όταν αμερικανικά ελικόπτερα Black Hawk δέχθηκαν πυρά από μέλη φυλών κατά τη διάρκεια των ερευνών, ενώ κυκλοφορούν ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες για πλήγμα σε ένα εξ αυτών.
Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, σε δηλώσεις του στον Independent, απέφυγε να αποκαλύψει πώς θα αντιδράσει σε περίπτωση που ο πιλότος πέσει στα χέρια των Ιρανών ή υποστεί κακό, περιοριζόμενος στην ευχή «να μη συμβεί αυτό». Ωστόσο, αναλυτές επισημαίνουν τρία πιθανά σενάρια που θα μπορούσαν να καθορίσουν την πορεία του πολέμου:
Δημόσια έκθεση και αιχμαλωσία: Μια προβολή του πιλότου ως ομήρου θα ασκούσε τεράστια εσωτερική πίεση στον Τραμπ για κατάπαυση του πυρός.
Διπλωματικό παζάρι: Η χρήση του αεροπόρου ως μοχλού πίεσης για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ ή τη χαλάρωση των κυρώσεων.
Θάνατος και ολοκληρωτικός πόλεμος: Ο θάνατος του πιλότου θα μπορούσε να αποτελέσει το έναυσμα για μια μαζική χερσαία εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράν.
Η γεωμορφολογία του Ζάγρος, με τις απόκρημνες κορυφές και τις «ζώνες θανάτου», καθιστά οποιαδήποτε χερσαία επιχείρηση εξαιρετικά επικίνδυνη, ξυπνώντας μνήμες από το «Black Hawk Down». Πλέον, η τύχη ενός και μόνο ανθρώπου φαίνεται να κρατά το κλειδί για την επόμενη φάση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή.