Συμπληρώνοντας μισό χρόνο από την υπογραφή της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός (10 Οκτωβρίου 2025), η ελπίδα για μια ουσιαστική αλλαγή στη Λωρίδα της Γάζας φαίνεται να έχει δώσει τη θέση της στην απογοήτευση.
Παρά τις διεθνείς δεσμεύσεις για τερματισμό των εχθροπραξιών και ανθρωπιστική ανάκαμψη, η πραγματικότητα στο πεδίο περιγράφει μια «κατ' όνομα» μόνο εκεχειρία, η οποία περισσότερο διαχειρίζεται την κρίση παρά την επιλύει.
Μια συμφωνία που έμεινε στα χαρτιά
Η συμφωνία προέβλεπε πλήρη παύση των στρατιωτικών επιχειρήσεων, απόσυρση των ισραηλινών δυνάμεων από κατοικημένες περιοχές και μαζική είσοδο ανθρωπιστικής βοήθειας. Ωστόσο, η υλοποίηση κρίνεται ελλιπής:
Συνεχιζόμενες Απώλειες: Περισσότεροι από 700 Παλαιστίνιοι έχουν χάσει τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της υποτιθέμενης εκεχειρίας, με τις παραβιάσεις (αεροπορικές επιδρομές, πυροβολισμούς) να ξεπερνούν τις 2.000.
Ανθρωπιστικό Έλλειμμα: Από τα 600 φορτηγά βοήθειας που συμφωνήθηκαν ημερησίως, μόνο το 21% έχει καταφέρει να εισέλθει, κρατώντας τον πληθυσμό σε συνθήκες επισιτιστικής ανασφάλειας και ακρίβειας.
Η «Κίτρινη Γραμμή»: Αντί για πλήρη απόσυρση, ο ισραηλινός στρατός εδραίωσε τον έλεγχο στο 50-55% της Λωρίδας, δημιουργώντας μια ασαφή «ζώνη ασφαλείας» (Yellow Line) που αποτελεί θανάσιμη παγίδα για τους αμάχους.
Η σκιά του πολέμου με το Ιράν
Η περιφερειακή ανάφλεξη μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν, που ξεκίνησε στα τέλη Φεβρουαρίου 2026, επιδείνωσε δραματικά την κατάσταση. Οι εφοδιαστικές αλυσίδες διατάραχθηκαν, η βοήθεια μειώθηκε περαιτέρω και η διεθνής προσοχή μετατοπίστηκε μακριά από τη Γάζα.
Αναλυτές εκτιμούν ότι η κλιμάκωση με την Τεχεράνη λειτούργησε ως «αντιπερισπασμός» στα μέσα ενημέρωσης, επιτρέποντας τη συνέχιση των επιχειρήσεων στη Γάζα με λιγότερη διεθνή πίεση.
Συμπεράσματα έξι μηνών
Η εκεχειρία δεν έφερε την ανασυγκρότηση ούτε την ελευθερία κίνησης. Η διάβαση της Ράφα παραμένει ένας αυστηρά ελεγχόμενος μηχανισμός, με χιλιάδες ασθενείς να περιμένουν εγκρίσεις για νοσηλεία στο εξωτερικό που δεν έρχονται ποτέ. Για τους δύο εκατομμύρια κατοίκους, οι τελευταίοι έξι μήνες δεν ήταν η αρχή της ειρήνης, αλλά η μετάβαση σε ένα μοντέλο βίας χαμηλής έντασης που τους κρατά παγιδευμένους σε μια διαρκή αβεβαιότητα.