Μια σειρά από ριζικές αλλαγές στο νομοθετικό και στρατιωτικό πλαίσιο της Τουρκίας υποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προετοιμάζει τη χώρα για ένα σενάριο γενικευμένου πολέμου.
Αν και δεν κατονομάζεται επίσημα κάποιος συγκεκριμένος αντίπαλος, η επιθετική ρητορική και οι στρατηγικές κινήσεις δείχνουν ότι η Άγκυρα στρέφεται προς μια πιθανή στρατιωτική αντιπαράθεση με το Ισραήλ, με πιθανότερο πεδίο δράσης το μέτωπο της Συρίας, αναφέρει το nordicmonitor.
Η πλέον ξεκάθαρη ένδειξη αυτής της προετοιμασίας είναι το προεδρικό διάταγμα που εισήγαγε τον νέο «Κανονισμό Επιστράτευσης και Κατάστασης Πολέμου», αντικαθιστώντας πλαίσια δεκαετιών. Ο νέος κανονισμός εισάγει την έννοια της «διαρκούς ετοιμότητας», επιτρέποντας την ενεργοποίηση πολεμικών μηχανισμών όχι μόνο σε περίπτωση κηρυγμένου πολέμου, αλλά και σε ασαφείς περιόδους «έντασης» ή «κρίσης».
Παράλληλα, συγκεντρώνει πρωτοφανείς εξουσίες στο πρόσωπο του Προέδρου, ο οποίος μπορεί πλέον να θέτει πολιτικούς θεσμούς, ιδιωτικές επιχειρήσεις και παραγωγικούς πόρους υπό άμεσο στρατιωτικό έλεγχο, επιβάλλοντας ένα δόγμα «Ολοκληρωτικής Εθνικής Άμυνας».
Η εξέλιξη αυτή συνοδεύεται από μια συστηματική αναδιάρθρωση του κράτους που ξεκίνησε πριν από μία δεκαετία. Μετά τις μαζικές εκκαθαρίσεις στο στράτευμα το 2016, οι φιλο-ΝΑΤΟϊκοί αξιωματικοί αντικαταστάθηκαν από στελέχη πιστά στον Ερντογάν, ενώ η Τουρκία αναβάθμισε τις σχέσεις της με τη Χαμάς και ενίσχυσε την παρουσία της σε ξένα εδάφη.
Ενώ στο παρελθόν η στρατιωτική ηγεσία λειτουργούσε ως θεσμικό ανάχωμα στις επιθετικές διαθέσεις του Ερντογάν —όπως συνέβη μετά το επεισόδιο του Mavi Marmara το 2010— σήμερα η εσωτερική αντίσταση φαίνεται να έχει εκμηδενιστεί.
Η προετοιμασία επεκτείνεται και στην καθημερινή ζωή και την οικονομία, με νέους κανονισμούς που επιβάλλουν την κατασκευή καταφυγίων σε νέα κτίρια και την επένδυση σε εναλλακτικά συστήματα μεταφοράς καυσίμων.
Με την ενσωμάτωση της πολιτικής και οικονομικής δραστηριότητας στον στρατιωτικό σχεδιασμό, ο Ερντογάν φαίνεται να θέτει την Τουρκία σε μια προληπτική πολεμική τροχιά, θολώνοντας τα όρια μεταξύ της ομαλής διακυβέρνησης και της κατάστασης έκτακτης ανάγκης.