Η Γερμανία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα σοβαρό κενό στην πολιτική της προστασία, καθώς δεν διαθέτει ούτε έναν δημόσιο χώρο καταφυγής που να είναι άμεσα λειτουργικός σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Όπως αποκαλύπτει ρεπορτάζ του Euronews, με αφορμή πρόσφατο συναγερμό αεροπορικής επιδρομής στη Λιθουανία, οι Γερμανοί πολίτες θα είχαν εξαιρετικά περιορισμένες επιλογές προστασίας, την ώρα που η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας και Αντιμετώπισης Καταστροφών (BBK) αναζητά ένα νέο στρατηγικό σχέδιο τα τελευταία δύο χρόνια.
Μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο, ο σύλλογος «Berliner Unterwelten», ο οποίος διαχειρίζεται περίπου 20 υπόγειες σήραγγες και καταφύγια στο Βερολίνο μερικά εκ των οποίων λειτουργούν ως μουσεία, αποφάσισε να αναλάβει δράση. Ο επικεφαλής του φορέα, Κάι Χάινε, ανακοίνωσε την πρόθεση να τεθούν εκ νέου δύο καλά διατηρημένες εγκατάστασεις στη διάθεση της πολιτικής προστασίας ακόμη και εντός του έτους.
Πρόκειται για χώρους με τοίχους από μπετόν πάχους πολλών μέτρων και βαριές μεταλλικές πόρτες, που κατασκευάστηκαν το 1941 και ανακαινίστηκαν κατά τον Ψυχρό Πόλεμο. Οι συγκεκριμένοι χώροι, που εκτείνονται πάνω από τις γραμμές του μετρό, μπορούν να φιλοξενήσουν έως και 900 άτομα για μερικές ώρες, ενώ ο σύλλογος έχει ήδη μεριμνήσει για πτυσσόμενα καθίσματα και εκατοντάδες δοχεία νερού σε περίπτωση διακοπής της υδροδότησης.
Ωστόσο, για μεγαλύτερη παραμονή απαιτείται η αντικατάσταση του συστήματος αερισμού που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1980.
Από τις 2.000 ανάλογες υποδομές του Ψυχρού Πολέμου έχουν απομείνει πλέον μόλις 580 σε ολόκληρη τη χώρα. Ο Χάινε επισημαίνει ότι αν και τα καταφύγια αυτά δεν μπορούν να αντέξουν πλήγμα από μεγάλους διηπειρωτικούς πυραύλους, είναι απολύτως απαραίτητα και αποτελεσματικά απέναντι στις σύγχρονες απειλές που παρατηρούνται στα μέτωπα της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής, όπως οι επιθέσεις με drones μικρού και μεσαίου βεληνεκούς.
Από την πλευρά της, η BBK προκρίνει τη λύση των αποκεντρωμένων καταφυγίων, ώστε οι πολίτες να έχουν άμεση πρόσβαση σε ελάχιστο χρόνο, και σχεδιάζει την καταγραφή δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων, όπως υπόγεια γκαράζ, χώρους εργασίας και πολυκατοικίες.
Η προσέγγιση αυτή βρίσκει αντίθετο τον Νιλς Μπρένεκε, ιδρυτή του Γερμανικού Μουσείου Καταφυγίων στο Σβάινφουρτ, ο οποίος υπογραμμίζει ότι τα κοινά υπόγεια με τοίχους 30 εκατοστών είναι εντελώς ανεπαρκή. Κατά τον ίδιο, οι κυβερνητικές εξαγγελίες αποτελούν απλώς μια κίνηση απόγνωσης για τον καθησυχασμό της κοινής γνώμης, καλώντας την πολιτική ηγεσία να μελετήσει σοβαρά τις τεχνικές προδιαγραφές των πραγματικών καταφυγίων.