Έντονους εσωτερικούς τριγμούς και πολιτική πόλωση έχει προκαλέσει στο Ιράν η υπογραφή του μνημονίου κατανόησης με τις ΗΠΑ, καθώς οι δημόσιες επιφυλάξεις του νέου Ανώτατου Ηγέτη, Μοτζταμπά Χαμενεΐ, έδωσαν το έναυσμα στο σκληροπυρηνικό στρατόπεδο να εξαπολύσει σφοδρή επίθεση κατά της μετριοπαθούς κυβέρνησης.
Ο Χαμενεΐ, ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του τον Μάρτιο του 2026 και έκτοτε δεν έχει εμφανιστεί δημόσια, ξεκαθάρισε μέσω γραπτής δήλωσης ότι διατηρεί θεμελιώδεις διαφωνίες με τη συμφωνία.
Ωστόσο, έδωσε το «πράσινο φως» για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων, μετατοπίζοντας όμως πλήρως την πολιτική ευθύνη στον μετριοπαθή πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν, θέτοντας ως όρο ότι η Τεχεράνη δεν θα υποκύψει σε υπερβολικές αμερικανικές απαιτήσεις και ότι το deal θα πρέπει να εγκριθεί από τα τρία τέταρτα του Ανωτάτου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας.
Από την πλευρά του, το Συμβούλιο Ασφαλείας έσπευσε να καθησυχάσει τον Ανώτατο Ηγέτη, τονίζοντας ότι προσέρχεται στις συνομιλίες με «απόλυτη δυσπιστία» απέναντι στην Ουάσινγκτον και έχοντας έτοιμα σχέδια αντιποίνων σε περίπτωση αμερικανικής αθέτησης.
Ο πρόεδρος Πεζεσκιάν χαρακτήρισε το κείμενο «ιστορικό έγγραφο» που διασφαλίζει την εθνική αξιοπρέπεια, ενώ ο πρόεδρος του κοινοβουλίου και επικεφαλής διαπραγματευτής, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, προειδοποίησε ότι πρόκειται για την αρχή ενός «δύσκολου και ανηφορικού δρόμου». Ο Γκαλιμπάφ ζήτησε αυξημένες αρμοδιότητες λήψης αποφάσεων, τονίζοντας την ανάγκη να ανακουφιστεί η ιρανική κοινωνία από την τεράστια οικονομική πίεση που επέτεινε ο πόλεμος.
Στον αντίποδα, οι σκληροπυρηνικοί, θεωρώντας ότι ένας νέος πόλεμος με τις ΗΠΑ είναι προ των πυλών, διοργανώνουν νυχτερινές διαδηλώσεις και απαιτούν να μην γίνει καμία υποχώρηση, θέτοντας ως κόκκινη γραμμή τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ.
Η ρητορική μάλιστα έχει ξεφύγει σε ακραία επίπεδα: θρησκευτικοί υμνητές που στηρίζονται από το καθεστώς έφτασαν στο σημείο να απειλήσουν ανοιχτά τη ζωή του προέδρου Πεζεσκιάν αν υποχωρήσει στις αμερικανικές πιέσεις, προκαλώντας την παρέμβαση του προεδρικού γραφείου που ζητά τη δίωξή τους.
Παράλληλα, υπερσυντηρητικοί βουλευτές πιέζουν να ανοίξει εκτάκτως το κοινοβούλιο για να μπλοκάρει τη συμφωνία, ενώ ισχυροί θρησκευτικοί ηγέτες, όπως ο Αγιατολάχ Αχμάντ Αλαμολχοντά στη Μασχάντ, διαμηνύουν ότι «ο αγώνας δεν τελείωσε» και ζητούν εκδίκηση, απορρίπτοντας κάθε συμβιβασμό με την Ουάσινγκτον.
Το χάσμα αποτυπώνεται καθαρά και στον ιρανικό Τύπο, με τις συντηρητικές εφημερίδες να τονίζουν τους αυστηρούς όρους του Χαμενεΐ και τις μεταρρυθμιστικές (όπως η Etemad) να πανηγυρίζουν για ένα «έγγραφο νίκης».