Σε τροχιά ανατροπής των ιστορικών συσχετισμών δύναμης στην Ευρώπη βρίσκεται η αμυντική πολιτική της Γηραιάς Ηπείρου, καθώς το Βερολίνο δρομολογεί τον μετασχηματισμό της Bundeswehr στην ισχυρότερη συμβατική στρατιωτική δύναμη της περιοχής.
Σύμφωνα με ανάλυση του Economist, η εξέλιξη αυτή διαταράσσει την παραδοσιακή γαλλογερμανική ισορροπία, όπου το Παρίσι διατηρούσε τα πρωτεία σε στρατιωτικό και διπλωματικό επίπεδο, ενώ η Γερμανία περιόριζε τον ρόλο της στην οικονομική κυριαρχία.
Ο σχεδιασμός της γερμανικής κυβέρνησης προβλέπει αύξηση του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων κατά 40% έως το 2035, καθώς και αμυντικούς προϋπολογισμούς που αναμένεται να αγγίξουν τα 350 δισεκατομμύρια ευρώ έως το 2029. Για το 2027, οι προβλεπόμενες δαπάνες διαμορφώνονται στα 110 δισεκατομμύρια ευρώ (αυξημένες κατά 33% σε σχέση με το 2026), ποσό που ξεπερνά κατά πολύ τις αντίστοιχες γαλλικές πιστώσεις.
Παρότι η ενίσχυση αυτή χαιρετίζεται από χώρες όπως η Πολωνία, η Ιταλία και η Σουηδία ως ανάσχεση στη ρωσική απειλή, στη Γαλλία προκαλείται έντονος προβληματισμός.
Γάλλοι αξιωματούχοι εκφράζουν φόβους για στρατιωτική και βιομηχανική αποδυνάμωση της χώρας τους, σημειώνοντας πως οι ΗΠΑ τείνουν να θεωρούν πλέον τη Γερμανία τον βασικό ευρωπαϊκό τους εταίρο.
Παράλληλα, η τάση του Βερολίνου να προχωρά σε αυτόνομες εξοπλιστικές επιλογές —όπως η αγορά αμερικανικών συστημάτων, η πρωτοβουλία για την αντιπυραυλική ασπίδα ESSI χωρίς τη Γαλλία και τα εμπόδια στο κοινό πρόγραμμα μαχητικού αεροσκάφους SCAF— επιβαρύνει τις διμερείς σχέσεις.
Τέλος, όπως επισημαίνουν αναλυτές αλλά και γερμανικοί πολιτικοί κύκλοι, η ανάδειξη της Γερμανίας σε δεσπόζουσα στρατιωτική δύναμη επαναφέρει στο προσκήνιο ιστορικές επιφυλάξεις, αναδεικνύοντας παράλληλα τον υπαρκτό κατακερματισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της κοινής άμυνας και της στρατηγικής αυτονομίας.