Πέρα από τις τραγικές απώλειες στα μέτωπα του πολέμου, η Ουκρανία δίνει καθημερινά μια αθόρυβη αλλά εξοντωτική μάχη με το οικονομικό κόστος των ρωσικών επιθέσεων.
Το τίμημα της ασφάλειας αποδεικνύεται αστρονομικό: κάθε ώρα που οι επιχειρήσεις κατεβάζουν ρολά και οι εργαζόμενοι τρέχουν στα καταφύγια λόγω των πυραυλικών συναγερμών, η εθνική οικονομία «γράφει» ζημιές της τάξεως των 45 εκατομμυρίων δολαρίων.
Με τους βομβαρδισμούς να εντείνονται και τις σειρήνες να ηχούν έως και 10 ώρες την ημέρα, το Κίεβο προσπαθεί απεγνωσμένα να κρατήσει ζωντανή την παραγωγική του αλυσίδα. Οι ζημιές σε βιομηχανίες, αποθήκες και κέντρα δεδομένων αγγίζουν ήδη τα 10 δισεκατομμύρια δολάρια μόνο για φέτος, σύμφωνα με τον Υπουργό Οικονομίας, Ολεξάντρ Κραβτσένκο.
Στην προσπάθειά της να περιορίσει τη ζημιά, η κυβέρνηση εισήγαγε ένα σύστημα συναγερμού δύο βαθμίδων —«κόκκινο» για άμεση πυραυλική απειλή και «κίτρινο» για drones— ώστε οι επιχειρήσεις να μη σταματούν εντελώς.
Ωστόσο, η πρόσφατη φονική επίθεση στην Εθνική Ακαδημία Επιστημών εν μέσω «κίτρινου» συναγερμού υπενθύμισε με τον πιο σκληρό τρόπο πόσο λεπτή είναι η ισορροπία ανάμεσα στην οικονομική επιβίωση και την προστασία της ανθρώπινης ζωής.
Καθώς ο χειμώνας ζυγώνει, η απελπισία φέρνει πρωτοφανείς λύσεις, όπως η σκέψη του κράτους να αγοράζει συστήματα αεράμυνας ακόμα και από εγχώριες ιδιωτικές εταιρείες.
Την ίδια στιγμή, τα δημόσια ταμεία αιμορραγούν. Αν και το έλλειμμα του προϋπολογισμού για το 2026 συμμαζεύτηκε στα 20 δισ. δολάρια (από 27 δισ. που υπολόγιζε αρχικά ο Πρόεδρος Ζελένσκι), οι ανάγκες για το 2027 εκτοξεύονται στα 52,6 δισεκατομμύρια, με λιγότερα από τα μισά να έχουν εξασφαλιστεί.
Το Κίεβο στρέφει ξανά το βλέμμα στους συμμάχους του σε Ευρώπη, Καναδά, Ιαπωνία και Βρετανία, την ώρα όμως που ο Υπουργός Οικονομίας συνοψίζει την εύλογη ανησυχία του για την ορατή πλέον «κόπωση» της Δύσης.
Σαν να μην έφταναν αυτά, η ηγεσία της χώρας έχει να αντιμετωπίσει και την εσωτερική δυσφορία: πρόσφατη δημοσκοπική έρευνα αποκαλύπτει ότι η διαφθορά στους κόλπους της κυβέρνησης ξεπερνά πλέον ακόμα και τους ρωσικούς πυραύλους ως η μεγαλύτερη πηγή αγωνίας για τους ίδιους τους Πολίτες της Ουκρανίας.