Τουρκία και Πακιστάν προχωρούν στην ενεργοποίηση της αμυντικής «Συμφωνίας της Μέκκας» με τη Σαουδική Αραβία, καθώς το Ριάντ βρίσκεται αντιμέτωπο με την κλιμάκωση των επιθέσεων των Χούθι.
Σε έκτακτη συνάντηση στο Ριάντ, η ανώτατη επιτροπή του τριμερούς σχήματος αποφάσισε την ανάπτυξη τουρκικών και πακιστανικών δυνάμεων στο σαουδαραβικό έδαφος.
Η ακριβής έκταση και ο ρόλος της ανάπτυξης δεν έχουν γίνει γνωστά. Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, βασική αποστολή των δυνάμεων θα είναι η ενίσχυση της προστασίας της Σαουδικής Αραβίας, ιδιαίτερα απέναντι σε πυραύλους και drones, χωρίς να έχει διευκρινιστεί εάν η παρουσία τους θα μπορούσε να επεκταθεί σε επιχειρήσεις εντός της Υεμένης.
Η συμφωνία, η οποία υπεγράφη τον Αύγουστο, προβλέπει αμοιβαία αμυντική συνδρομή μεταξύ των τριών χωρών και πλέον περνά για πρώτη φορά από το επίπεδο της πολιτικής συμφωνίας στην πρακτική εφαρμογή. Το Ριάντ επιδιώκει να μετατρέψει την τριμερή συνεργασία σε μηχανισμό αποτροπής, ενισχύοντας την άμυνα του σαουδαραβικού εδάφους απέναντι στις επιθέσεις των Χούθι.
Το Πακιστάν διαθέτει ήδη στρατιωτική παρουσία στη Σαουδική Αραβία, με μακρά ιστορία στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών. Η Ισλαμαμπάντ έχει επιβεβαιώσει ότι οι δυνάμεις της συμμετέχουν ήδη σε υποστηρικτικό ρόλο, όπως αναγνώριση και άλλες επιχειρησιακές δραστηριότητες, ενώ η κυβέρνηση του Πακιστάν υπογραμμίζει ότι η συμφωνία έχει αμυντικό χαρακτήρα.
Από την πλευρά της, η Τουρκία αναμένεται να συνεισφέρει κυρίως στον τομέα της αεράμυνας, με συστήματα μικρού και μεσαίου βεληνεκούς, drones και δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου.
Ωστόσο, η ανάπτυξη τουρκικών στρατευμάτων στο εξωτερικό απαιτεί κοινοβουλευτική έγκριση στην Τουρκία, ενώ εκκρεμεί και η διαδικασία επικύρωσης της ίδιας της συμφωνίας από την τουρκική Εθνοσυνέλευση.
Η Άγκυρα εξακολουθεί, πάντως, να παρουσιάζει κενά στην αεράμυνα μεγάλου βεληνεκούς, καθώς δεν διαθέτει ακόμη επιχειρησιακό σύστημα αντίστοιχο των αμερικανικών Patriot. Η πρόσφατη δοκιμή του τουρκικού συστήματος SİPER αποτελεί βήμα προς την κάλυψη αυτού του κενού, αλλά η πλήρης ανάπτυξη της συγκεκριμένης δυνατότητας δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.
Παράλληλα, παραμένει ανοιχτό το ερώτημα μέχρι πού θα φτάσει η εμπλοκή των δύο χωρών. Το Πακιστάν δηλώνει ότι η αποστολή του είναι αμυντική, ενώ αναλυτές εκτιμούν ότι τόσο η Ισλαμαμπάντ όσο και η Άγκυρα θα επιδιώξουν να περιορίσουν την άμεση συμμετοχή τους σε χερσαίες επιχειρήσεις εναντίον των Χούθι.
Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία και για το Ιράν, το οποίο παρακολουθεί στενά την ενεργοποίηση της συμφωνίας. Η Τεχεράνη έχει αφήσει να εννοηθεί ότι μπορεί να ανεχθεί μια καθαρά αμυντική ανάπτυξη για την προστασία σαουδαραβικών εγκαταστάσεων, αλλά αντιμετωπίζει διαφορετικά το ενδεχόμενο συμμετοχής του Πακιστάν ή της Τουρκίας σε επιθετικές επιχειρήσεις κατά των Χούθι.
Την ίδια στιγμή, οι επιχειρήσεις στη νότια Σαουδική Αραβία συνδέονται πλέον με την ευρύτερη προσπάθεια των δυνάμεων της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης να ανακαταλάβουν εδάφη από τους Χούθι.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί το ενδεχόμενο η αμυντική συνεργασία των τριών χωρών να δοκιμαστεί στην πράξη, ιδιαίτερα εάν η σύγκρουση επεκταθεί και πέρα από την προστασία του σαουδαραβικού εδάφους.