Πίσω από τις λευκές θερινές στολές και τα παραταγμένα καταστρώματα που αντίκρισαν οι συγγενείς τα ξημερώματα της Πέμπτης στο Σαν Ντιέγκο, δεν βρισκόταν απλώς ένα αμερικανικό αεροπλανοφόρο που ολοκλήρωσε την αποστολή του. Βρισκόταν ένα πλωτό φρούριο που άγγιξε τα όρια της ανθρώπινης και επιχειρησιακής αντοχής.
Έπειτα από 322 ημέρες μακριά από τη βάση του —μια από τις μακρύτερες και πιο εξαντλητικές περιπόλους στη νεότερη στρατιωτική ιστορία των ΗΠΑ— το USS Abraham Lincoln επέστρεψε στην πατρίδα, βάζοντας τέλος σε μια μακρά περίοδο αγωνίας για σχεδόν 5.000 οικογένειες.
Δάκρυα, Πρώτες Αγκαλιές και Μωρά που Γνώρισαν τους Πατεράδες τους
Η ατμόσφαιρα στην προβλήτα ήταν φορτισμένη. Ανάμεσα στους πρώτους που πάτησαν το πόδι τους στη στεριά, σύμφωνα με τη ναυτική παράδοση, ήταν οι νέοι πατέρες. Άνδρες που έφυγαν για τον Ινδικό και τον Περσικό Κόλπο αφήνοντας πίσω εγκύους συζύγους, επέστρεψαν για να κρατήσουν στην αγκαλιά τους παιδιά που μέχρι χθες έβλεπαν μόνο μέσα από οθόνες ή φωτογραφίες.
«Ήταν απίστευτα δύσκολο να περάσω τη γέννα μόνη μου», εκμυστηρεύτηκε η Λένια Μοράλες, την ώρα που ο 21χρονος σύζυγός της, Εντουάρντο, συναντούσε για πρώτη φορά τον πέντε μηνών γιο τους, Εμάνουελ.
Για πολλούς, οι 11 αυτοί μήνες σημαδεύτηκαν από την απόλυτη σιωπή. Με τις επικοινωνίες συχνά διακεκομμένες για λόγους ασφαλείας, οι μητέρες και οι σύζυγοι ζούσαν με την προσμονή ενός σύντομου μηνύματος, στέλνοντας πίσω προσευχές και λόγια ενθάρρυνσης.
Στη Δίνη του Πολέμου: Ελλείψεις, Ψυχολογική Πίεση και Δελτίο στο Φαγητό
Η αποστολή του Lincoln, που ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2025, μετατράπηκε γρήγορα σε μια εφιαλτική δοκιμασία όταν ξεσπάσαν οι εχθροπραξίες στη Μέση Ανατολή. Το πλήγμα στον κρίσιμο κόμβο ανεφοδιασμού στη Μανάμα του Μπαχρέιν ανάγκασε το αμερικανικό Ναυτικό να μεταφέρει τις γραμμές υποστήριξης χιλιάδες μίλια μακριά, στο Ντιέγκο Γκαρσία.
Τα αποτελέσματα ήταν άμεσα και οδυνηρά:
Ελλείψεις εφοδίων: Φωτογραφίες με ελάχιστες μερίδες φαγητού έφταναν κρυφά στις οικογένειες, ενώ δεμάτων υποστήριξης χάνονταν ή καθυστερούσαν για μήνες.
Ακραία ψυχολογική καταπόνηση: Ο υπηρεσιακός υπουργός Ναυτικού επιβεβαίωσε ότι σημειώθηκαν οκτώ απόπειρες αυτοκτονίας στην ομάδα κρούσης. Ναύτες βρέθηκαν στο κενό ή εμποδίστηκαν την τελευταία στιγμή από τους συντρόφους τους.
Διαρκής απειλή: Με τους ιρανικούς πυραύλους και τα drones να αναχαιτίζονται σε κοντινή απόσταση, το πλήρωμα ζούσε καθημερινά «στην τσίτα».
Παρά τις καταγγελίες των οικογενειών για «απαράδεκτες συνθήκες» και φαγητό με δελτίο, η στρατιωτική ηγεσία τόνισε την επιχειρησιακή επιτυχία. Ο κυβερνήτης του πλοίου, πλοίαρχος Ντάνιελ Κέλερ, ξεκαθάρισε πως «δεν χάθηκε ούτε μία αποστολή», ενώ ο Υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, απένειμε στο πλήρωμα την ανώτατη τιμητική διάκριση Presidential Unit Citation.
Πάνω από 10.000 Πολεμικές Εξόδους
Πέρα από τις ανθρώπινες ιστορίες, το Abraham Lincoln σήκωσε το κύριο βάρος των επιχειρήσεων. Τα αεροσκάφη του εκτέλεσαν περισσότερες από 10.000 εξόδους, εξαπολύοντας πάνω από 1,5 εκατομμύριο λίβρες πυρομαχικών και επιβάλλοντας ναυτικό αποκλεισμό, φτάνοντας μέχρι και στην ακινητοποίηση δεξαμενόπλοιων με απευθείας πυρά.
Μετά από σχεδόν 9,5 μήνες συνεχούς παρουσίας στη θάλασσα χωρίς ουσιαστική αποβίβαση, η επιστροφή στο Σαν Ντιέγκο προσφέρει την απαραίτητη ανάσα. Για τις επόμενες εβδομάδες, οι ναύτες θα εναλλάσσονται σε άδειες, προσπαθώντας να αφήσουν πίσω τους τη σκόνη του πολέμου και να ξαναβρούν τους ρυθμούς της κανονικής ζωής.
Όπως συνόψισε συγκινημένος ένας απόστρατος πατέρας στην προβλήτα: «Ήταν μια πολύ δύσκολη και πολύ μεγάλη αποστολή. Τώρα, όμως, είναι σπίτι».