Το διάστημα 28 Σεπτεμβρίου – 1 Οκτωβρίου 1922 υπογράφεται το Πρωτόκολλο των Μουδανιών, που αποτελεί, τρόπον τινά, προπομπό της Συνθήκης της Λωζάννης, καθώς με το προαναφερθέν Πρωτόκολλο ορίζεται ο ποταμός Έβρος ως το κατά ξηρά σύνορο μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, ως προς τα χερσαία σύνορά τους.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 1922, ολοκληρώθηκε η καταστροφή της Σμύρνης και γενικότερα του ξεριζωμού των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, ημερομηνία που μεταγενεστέρως καθιερώθηκε να τιμάται ως «Ημέρα Γενοκτονίας του Μικρασιατικού Ελληνισμού»
Έντονη αντίδραση προκάλεσε στην Αθήνα η κίνηση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών να δημοσιεύσει φωτογραφικό και αρχειακό υλικό από την περίοδο της Μικρασιατικής Εκστρατείας, υποστηρίζοντας ότι ο ελληνικός στρατός διέπραξε συστηματικές «φρικαλεότητες» στην Ανατολία την περίοδο 1919-1922.
Σε ανάρτησή του, ο Τούρκος πρόεδρος χαρακτήρισε την επέτειο ως ημέρα «απελευθέρωσης της Σμύρνης από την εχθρική κατοχή», υιοθετώντας την επίσημη τουρκική ιστορική αφήγηση για τα γεγονότα του 1922.
Σε μία ακόμη εμπρηστική τοποθέτηση προχώρησε ο πρόεδρος του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (MHP), Ντεβλέτ Μπαχτσελί, επιστρατεύοντας οξεία εθνικιστική ρητορική, πολεμικούς συμβολισμούς και αιχμές κατά των ιστορικών «εχθρών» του τουρκικού έθνους.
Στις 5-6 Σεπτεμβρίου 1922 ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε η αποχώρηση από τη Μικρά Ασία και των τελευταίων Ελλήνων στρατιωτών, τμημάτων του Γ’ Σώματος Στρατού (Γ’ΣΣ), που αποχώρησαν από το λιμάνι της Αρτάκης.
Στις 5-6 Σεπτεμβρίου 1922 ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε η αποχώρηση από τη Μικρά Ασία και των τελευταίων Ελλήνων στρατιωτών, τμημάτων του Γ’ Σώματος Στρατού (Γ’ΣΣ), που αποχώρησαν από το λιμάνι της Αρτάκης.
Στις 27 Αυγούστου 1922 (με το παλαιό, ισχύον τότε, ημερολόγιο) σημειώθηκε η καταστροφή της από αιώνων πρωτεύουσας της Ιωνίας Σμύρνης από τους Τούρκους, η οποία σημαδεύτηκε ανεξίτηλα από τον τραγικό θάνατο του Εθνομάρτυρος Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσοστόμου και των δύο δημογερόντων Τσουρουκτσόγλου και Κλιμάνογλου
Στις 7 Ιουλίου 1869 (με το ισχύον τότε «παλαιό» ημερολόγιο) γεννήθηκε στην Κέρκυρα ο Αντιστράτηγος Ξενοφών Στρατηγός, ένας από τους πιο σημαντικούς στρατιωτικούς, πολιτικούς και συγγραφείς της εποχής του, ο οποίος δικάστηκε ως ένας από τους πρωταιτίους της Μικρασιατικής Καταστροφής («Δίκη των Έξι») και καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά, για να αμνηστευτεί στη συνέχεια.
Χαρακτηριστικό της σπουδής με την οποία ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες είναι το ότι η ανακοίνωση της ετυμηγορίας στους καταδικασθέντες, που βρίσκονταν στις φυλακές «Αβέρωφ» και η εκτέλεση της ποινής τους στο Γουδή, έγινε αυθημερόν και με διαφορά μόλις 2,5 ωρών!
Στις 5-6 Σεπτεμβρίου 1922 ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε η αποχώρηση από τη Μικρά Ασία και των τελευταίων Ελλήνων στρατιωτών, τμημάτων του Γ’ Σώματος Στρατού (Γ’ΣΣ), που αποχώρησαν από το λιμάνι της Αρτάκης.
Στις 7 Ιουλίου 1869 (με το ισχύον τότε «παλαιό» ημερολόγιο) γεννήθηκε στην Κέρκυρα ο Αντιστράτηγος Ξενοφών Στρατηγός, ένας από τους πιο σημαντικούς στρατιωτικούς, πολιτικούς και συγγραφείς της εποχής του
Στις 31 Οκτωβρίου 1922, δύο μόλις μήνες μετά το τέλος της Μικρασιατικής εκστρατείας (1919-1922), που οδήγησε στη Μικρασιατική Καταστροφή του Ελληνικού Στρατού και τον ξεριζωμό του ακμάζοντος επί αιώνες Μικρασιατικού Ελληνισμού, ξεκίνησε στην Αθήνα και στο Έκτακτο Στρατοδικείο, η ιστορική «Δίκη των Εξ»
Στις 5-6 Σεπτεμβρίου 1922 ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε η αποχώρηση από τη Μικρά Ασία και των τελευταίων Ελλήνων στρατιωτών, τμημάτων του Γ’ Σώματος Στρατού (Γ’ΣΣ), που αποχώρησαν από το λιμάνι της Αρτάκης.
Ο Ερντογάν κατέστησε σαφές ότι η Τουρκία έχει γεωπολιτικούς στόχους και συμφέροντα που υπερβαίνουν κατά πολύ τα σύνορά της, και όταν χρειάζεται θα παρεμβαίνει αναλόγως
Στις 2 Μαΐου 1919 (π.ημ., που ίσχυε τότε, ή 16 Μαΐου σημερινή), η Ι Μεραρχία του Ελληνικού Στρατού, με Διοικητή τον Συνταγματάρχη Ζαφειρίου, αποβιβάζεται εσπευσμένως και χωρίς προπαρασκευή στην πρωτεύουσα της από αιώνων ελληνικής Ιωνίας, τη Σμύρνη, μετά από σχετική απόφαση του «Ανωτάτου Συμμαχικού Συμβουλίου» των νικητών συμμάχων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στο πλαίσιο εφαρμογής της Συνθήκης του Μούδρου, αναλαμβάνοντας τη διατήρηση της τάξεως στην ευρύτερη περιοχή της Σμύρνης, δηλ.του βιλαέτιου (=νομού) του Αϊδινίου.
