Σε μια προσπάθεια να εμφανιστεί ως οραματιστής της εθνικής ενότητας, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανακοίνωσε την επικείμενη ολοκλήρωση της έκθεσης από την «Εθνική Επιτροπή Αλληλεγγύης», επιχειρώντας να επενδύσει πολιτικά στη φημολογούμενη συμφωνία με το PKK.
Ο Τούρκος Πρόεδρος, υιοθετώντας μια ασυνήθιστα ήπια ρητορική περί «συμπεριληπτικότητας», δείχνει να στρώνει το χαλί για μια νέα πολιτική φάση, στην οποία το Κοινοβούλιο θα κληθεί να επικυρώσει τις μεθοδεύσεις του καθεστώτος.
Πίσω από τις βαρύγδουπες λέξεις για «ιστορική ευθύνη» και «εποικοδομητική συμβολή», ο Ερντογάν δεν κρύβει τον πραγματικό του στόχο: τον περιορισμό της οικονομικής αιμορραγίας που, όπως ο ίδιος παραδέχτηκε, άγγιξε το αστρονομικό ποσό των 2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Πρόκειται για μια κυνική παραδοχή ότι η στροφή προς τη διαπραγμάτευση υπαγορεύεται περισσότερο από την οικονομική ασφυξία της Τουρκίας παρά από μια ειλικρινή διάθεση για εκδημοκρατισμό.
Την ίδια στιγμή, ο Τούρκος Πρόεδρος επιδίδεται σε μια λεπτή άσκηση ισορροπίας, απευθυνόμενος στο εθνικιστικό ακροατήριο. Υποσχόμενος ότι «δεν θα επιτρέψει να σκύψουν τα κεφάλια των μαρτύρων», προσπαθεί να προλάβει τις αντιδράσεις των γκρίζων λύκων και των συντηρητικών στρωμάτων, παρουσιάζοντας την υποχώρηση απέναντι στο κουρδικό στοιχείο ως μια «νίκη» που θα απαλλάξει τη χώρα από το βάρος της τρομοκρατίας. Για άλλη μια φορά, ο Ερντογάν εργαλειοποιεί το Κουρδικό ζήτημα, μετατρέποντάς το σε ένα βολικό πολιτικό εργαλείο για την επιβίωση του AKP και την εδραίωση της δικής του κυριαρχίας στη νέα εποχή.