Ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αποτέλεσε σημαντικό εξωτερικό υποστηρικτή του ηγέτη της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, παρέχοντας διπλωματική στήριξη, οικονομική συνεργασία και πρόσβαση στις διεθνείς αγορές. Η στενή αυτή σχέση επισημάνθηκε από τον Αμερικανό γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ, ο οποίος σχολίασε ότι ο Μαδούρο «θα μπορούσε να βρίσκεται στην Τουρκία», αναφερόμενος σε πιθανή συμφωνία διαμονής του πρώην προέδρου έναντι εθελούσιας παραίτησης.
Ο Ερντογάν έχει μακροχρόνιες σχέσεις με αυταρχικούς ηγέτες όπως οι Βλαντιμίρ Πούτιν, Σι Τζινπίνγκ και Αλί Χαμενεΐ, οι οποίοι επίσης υποστήριξαν το καθεστώς Μαδούρο. Από το 2016, η Άγκυρα ενίσχυσε τη στρατηγική της παρουσία στη Βενεζουέλα, αυξάνοντας το διμερές εμπόριο από λιγότερα από 200 εκατομμύρια δολάρια το 2017 σε πάνω από 1,1 δισεκατομμύρια δολάρια το 2018, με στόχο τα 5 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.
Η σχέση των δύο ηγετών ενισχύθηκε μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία το 2016, με τον Μαδούρο να στηρίζει τον Ερντογάν. Σε αντάλλαγμα, η Άγκυρα αντιτάχθηκε στην αναγνώριση του ηγέτη της αντιπολίτευσης Χουάν Γκουαϊδό το 2019 και παρότρυνε τον Μαδούρο να αντισταθεί στις πιέσεις των ΗΠΑ και της Δύσης. Μετά όμως τη σύλληψη του Μαδούρο από τις αμερικανικές δυνάμεις στις 3 Ιανουαρίου, ο Ερντογάν απέφυγε να επικρίνει την Ουάσινγκτον.
Η τουρκική εμπλοκή στη Βενεζουέλα επικεντρώνεται στους τομείς ενέργειας και μεταλλείων, οι οποίοι περιορίζονται από τις αμερικανικές κυρώσεις. Το 2024, Τούρκοι και Βενεζουελανοί αξιωματούχοι συζήτησαν την τουρκική συμμετοχή σε έργα πετρελαίου και φυσικού αερίου και συμφώνησαν σε τουρκικά χρηματοδοτούμενο εργοστάσιο λιπασμάτων συνδεδεμένο με τη κρατική εταιρεία Pequiven, η οποία υπόκειται σε κυρώσεις.
Η εξόρυξη χρυσού αποτελεί κεντρικό στοιχείο της συνεργασίας. Τουρκικές εταιρείες συμμετέχουν σε κρατικά μεταλλεία στη νότια Βενεζουέλα, σε μια περιοχή με παράνομη εξόρυξη, περιβαλλοντική καταστροφή και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το 2018, η Τουρκία εισήγαγε χρυσό αξίας περίπου 900 εκατομμυρίων δολαρίων, βοηθώντας το Καράκας να μετατρέπει τον παράνομα εξορυχθέντα χρυσό σε σκληρό νόμισμα και να παρακάμπτει κυρώσεις. Η εμπορία χρυσού συνδέεται με δίκτυα διαφθοράς και το πρόγραμμα CLAP, ενισχύοντας τις ελίτ ενώ η χώρα αντιμετωπίζει υποσιτισμό.
Επιπλέον, η Τουρκία λειτουργεί ως διαμετακομιστικός κόμβος για κοκαΐνη από τη Βενεζουέλα, με αύξηση κατασχέσεων από το 2020 και υποψίες για εμπλοκή πολιτικά συνδεδεμένων προσώπων. Ο ρόλος της Τουρκίας ως οικονομικής και λογιστικής «γραμμής ζωής» για το καθεστώς Μαδούρο αναμένεται να προσελκύσει μεγαλύτερη προσοχή από την κυβέρνηση των ΗΠΑ μετά τη σύλληψη του ηγέτη της Βενεζουέλας.