Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξαπολύει ο ΟΟΣΑ μέσω της έκθεσης αξιολόγησης του 2026, καταλογίζοντάς της πλήρη αποτυχία στη δημιουργία αποτελεσματικού πλαισίου για την πάταξη της διεθνούς δωροδοκίας από τουρκικές επιχειρήσεις.
Η Άγκυρα έχει αγνοήσει επιδεικτικά 49 από τις 71 συστάσεις του οργανισμού, καλλιεργώντας ένα εδραιωμένο καθεστώς ατιμωρησίας, όπου οι προσκείμενες στο καθεστώς εταιρείες δεν φοβούνται δικαστικές έρευνες στο εσωτερικό, σύμφωνα με το nordic monitor.
Παρά το γεγονός ότι η Τουρκία έχει προσχωρήσει στη Σύμβαση του ΟΟΣΑ κατά της Δωροδοκίας από το 2000, δεν έχει καταγράψει ούτε μία καταδίκη για δωροδοκία στο εξωτερικό, ενώ σχεδόν τα δύο τρίτα των σχετικών καταγγελιών δεν ερευνήθηκαν ποτέ.
Η υπόθεση της Aksa Enerji στις ΗΠΑ και η πολιτική κάλυψη
Η θεσμική αυτή αδράνεια έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη δίωξη που διεξάγουν οι αμερικανικές αρχές κατά στελεχών της ενεργειακής εταιρείας Aksa Enerji, μέλους του ομίλου Kazancı Holding. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο στη Νέα Υόρκη, η εταιρεία ενεπλάκη σε κύκλωμα χρηματισμού Αξιωματούχων της Γκάνας με εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια για την εξασφάλιση συμβολαίου σταθμού ηλεκτροπαραγωγής.
Η υπόθεση αυτή αναδεικνύει τις στενές διασυνδέσεις της εταιρείας με την τουρκική ηγεσία, καθώς ο ίδιος ο Ερντογάν είχε πραγματοποιήσει επίσημη επίσκεψη στη Γκάνα το 2016 μαζί με τον τότε Υπουργό Ενέργειας και γαμπρό του, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, υπογράφοντας διμερείς ενεργειακές συμφωνίες.
Επιπλέον, το 2023 ο Τούρκος Πρόεδρος βράβευσε δημόσια τον διευθύνοντα σύμβουλο της Aksa για τις επενδύσεις της στην Αφρική, ενώ στις αρχές του 2026 τη θέση του διευθύνοντος σύμβολου ανέλαβε ο Νατσί Αγμπάλ, πρώην Υπουργός Οικονομικών και πρώην διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Τουρκίας.
Συστημικές αποτυχίες, λογοκρισία και έλλειψη ανεξαρτησίας
Ο ΟΟΣΑ εντοπίζει βαθιές δομικές παθογένειες στο τουρκικό σύστημα, ξεκινώντας από τη διπλωματική αδράνεια. Το Υπουργείο Εξωτερικών, υπό τη διοίκηση του πρώην αρχηγού των μυστικών υπηρεσιών (MİT) Χακάν Φιντάν, εστιάζει στην παρακολούθηση πολιτικών αμφισβητιών στο εξωτερικό παρά στον έλεγχο καταγγελιών διαφθοράς.
Παράλληλα, δεν υπάρχει κανένα νομοθετικό πλαίσιο προστασίας για μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος (whistleblowers), ενώ οι δημοσιογραφικές έρευνες για τη διαφθορά φιλικών προς την κυβέρνηση επιχειρήσεων λογοκρίνονται συστηματικά.
Τέλος, η έλλειψη ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και η εργαλειοποίηση των διώξεων χρησιμοποιούνται για την τιμωρία πολιτικών αντιπάλων, την ίδια στιγμή που παρέχεται πλήρης ασπίδα προστασίας σε επιχειρηματίες με υψηλές διασυνδέσεις.