Μια νέα αποκαλυπτική έκθεση του Ιδρύματος για την Υπεράσπιση των Δημοκρατιών, την οποία αναδεικνύει το Fox News, χτυπά καμπανάκι κινδύνου για τη στρατηγική μετατόπιση της Τουρκίας υπό τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Σύμφωνα με την έρευνα, η Άγκυρα έχει απομακρυνθεί επικίνδυνα από τις παραδοσιακές αξίες της Δύσης και του ΝΑΤΟ, μετατρέποντας την επικράτειά της σε κόμβο επιχειρήσεων για ισλαμιστικά κινήματα όπως η Μουσουλμανική Αδελφότητα και η Χαμάς.
Ο συντάκτης της έκθεσης, Σινάν Τζιντί, υποστηρίζει ότι ο Τούρκος Πρόεδρος έχει αναθεωρήσει πλήρως τον ορισμό της τρομοκρατίας, εντάσσοντας οργανώσεις που η Δύση θεωρεί τζιχαντιστικές στο δικό του πανισλαμικό όραμα.
Η έκθεση εστιάζει ιδιαίτερα στη στενή σχέση του Ερντογάν με τη Χαμάς, σημειώνοντας ότι μετά το 2011 η οργάνωση βρήκε στην Τουρκία ένα ασφαλές καταφύγιο για στρατολόγηση, χρηματοδότηση και διπλωματική εκπροσώπηση, με στελέχη της να κυκλοφορούν συχνά με τουρκικά ταξιδιωτικά έγγραφα.
Παράλληλα, η Τουρκία περιγράφεται ως κεντρικός σταθμός για στελέχη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας από όλο τον αραβικό κόσμο, παρά το γεγονός ότι το κίνημα έχει απαγορευτεί ως τρομοκρατικό σε χώρες όπως η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Επιπλέον, σοβαρά ερωτήματα εγείρονται για τη δράση της Άγκυρας στη Συρία και την υποστήριξη ένοπλων παρατάξεων που συνδέονται με εξτρεμιστικές ομάδες, γεγονός που θα μπορούσε να εκθέσει Τούρκους αξιωματούχους σε αμερικανικές κυρώσεις.
Παρά τις βαριές αυτές καταγγελίες, η σχέση Ουάσιγκτον και Άγκυρας φαίνεται να ισορροπεί πάνω σε μια προσωπική «χημεία» μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει επανειλημμένα επαινέσει τον Τούρκο ομόλογό του ως έναν «σκληρό φίλο», ενώ αναλυτές επισημαίνουν ότι η σχέση παραμένει καθαρά συναλλακτική, με τις ΗΠΑ να βασίζονται στην Τουρκία για τον περιφερειακό συντονισμό στη Μέση Ανατολή. Ορισμένοι Τούρκοι ακαδημαϊκοί μάλιστα υποστηρίζουν ότι η Άγκυρα είναι υπερβολικά εξαρτημένη από την Ουάσιγκτον για να επιδιώξει μια πραγματική σύγκρουση με το Ισραήλ, παρά την εμπρηστική ρητορική της.
Στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, η Τουρκία παραμένει ένας αμφιλεγόμενος αλλά αναγκαίος εταίρος. Αν και παρέχει κρίσιμες στρατιωτικές υποδομές, η τάση της να υπονομεύει ζητήματα ασφαλείας της διατλαντικής συμμαχίας —όπως η προμήθεια αγαθών στη Ρωσία ή η στάση της έναντι του Ιράν— προκαλεί έντονο προβληματισμό.
Όσον αφορά την Τεχεράνη, η έκθεση εκτιμά ότι ο Ερντογάν προτιμά ένα αποδυναμωμένο αλλά υπαρκτό ιρανικό καθεστώς από μια πλήρη κατάρρευση που θα έφερνε μια φιλοδυτική κυβέρνηση στα σύνορά του. Η μελέτη καταλήγει προτείνοντας στην Ουάσιγκτον αυστηρότερο έλεγχο του τουρκικού χρηματοπιστωτικού συστήματος και πιθανές κυρώσεις, ως μέσο πίεσης για τη συμμόρφωση της Άγκυρας με τις δυτικές προτεραιότητες.