Σε μια συντονισμένη επιχείρηση επηρεασμού των Βρυξελλών, η τουρκική επιχειρηματική κοινότητα παρεμβαίνει δυναμικά, επιχειρώντας να εκμεταλλευτεί τις διεθνείς γεωπολιτικές αναταράξεις για να κερδίσει πλεονεκτήματα στις ευρωτουρκικές σχέσεις.
Μέσω ανοικτής επιστολής στους Financial Times, οι επικεφαλής των 26 τουρκο-ευρωπαϊκών επιχειρηματικών συνδέσμων ζητούν την άμεση επικαιροποίηση της Τελωνειακής Ένωσης, προτείνοντας ουσιαστικά μια «παράκαμψη» των παραδοσιακών ενταξιακών διαδικασιών.
Στρατηγική εκμετάλλευση της πίεσης Τραμπ
Οι Τούρκοι επιχειρηματίες χρησιμοποιούν ως μοχλό πίεσης το νέο διεθνές περιβάλλον που διαμόρφωσε η πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ. Υποστηρίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, στην αναζήτησή της για οικονομική και αμυντική αυτονομία, οφείλει να ενσωματώσει την Τουρκία ως αναπόσπαστο κομμάτι της νέας ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας. Με το επιχείρημα της ενίσχυσης της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας, η Άγκυρα μέσω των επιχειρηματιών της, επιδιώκει να παρουσιαστεί ως απαραίτητος εταίρος που μπορεί να βοηθήσει την ΕΕ να ανταπεξέλθει στις πιέσεις της Ουάσινγκτον.
Η «Ευρώπη των 26» και ο αποκλεισμός της Κύπρου
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η κίνηση αυτή ακολουθεί πιστά τη γραμμή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία αρνείται να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Η επιστολή υπογράφεται από 26 συνδέσμους, εξαιρώντας επιδεικτικά την Κύπρο, παρά το γεγονός ότι η Λευκωσία ασκεί την προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ αυτό το εξάμηνο. Η προσέγγιση αυτή αποκαλύπτει μια προσπάθεια της Τουρκίας να συναλλάσσεται με την ΕΕ στη λογική των «26», αγνοώντας τις θεσμικές υποχρεώσεις που απορρέουν από το γεγονός ότι η Κύπρος είναι ισότιμο κράτος-μέλος.
Αλλαγή μεθοδολογίας και απευθείας διάλογος
Οι υπογράφοντες χαρακτηρίζουν την υφιστάμενη ενταξιακή μεθοδολογία ως «αντιπαραγωγική» και ζητούν τη διαφοροποίησή της. Στόχος είναι η αναβίωση του διαλόγου μέσα από μια νέα οδό που θα παρακάμπτει τα ακανθώδη πολιτικά ζητήματα και τις διαφωνίες του παρελθόντος, εστιάζοντας αποκλειστικά στις κοινές διεθνείς προκλήσεις. Στην ουσία, η τουρκική πλευρά επιχειρεί να «εξαγοράσει» την πολιτική αναβάθμιση της σχέσης της με την ΕΕ προσφέροντας οικονομικά και αμυντικά ανταλλάγματα, σε μια στιγμή που οι Βρυξέλλες νιώθουν ευάλωτες στις διεθνείς πιέσεις.