Στη διακυβερνητική υπογραφή της συμφωνίας-σταθμού μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ προχωρούν σήμερα οι δύο πλευρές, σφραγίζοντας την απόκτηση του νέου πολυεπίπεδου συστήματος αεράμυνας και αντιπυραυλικής προστασίας «Ασπίδα του Αχιλλέα».
Η συμφωνία, ύψους περίπου 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, αποτελεί κομβικό πυλώνα του εξοπλιστικού σχεδιασμού «Ατζέντα 2030» για την αναβάθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων.
Οι σχετικές συμβάσεις συνάπτονται μεταξύ της ελληνικής ΓΔΑΕΕ και της ισραηλινής διεύθυνσης αμυντικής συνεργασίας (SIBAT), με τη συμμετοχή των κατασκευαστριών εταιρειών, ενώ το σύστημα προβλέπεται να τεθεί σε πλήρη επιχειρησιακή ανάπτυξη σε λιγότερο από τρία χρόνια.
Ένα ολοκληρωμένο, δικτυοκεντρικό πλέγμα προστασίας
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» εισάγει ένα σύγχρονο μοντέλο αεράμυνας, αντικαθιστώντας τις μεμονωμένες συστοιχίες με ένα ενοποιημένο, διασυνδεδεμένο δίκτυο.
Το σύστημα σχεδιάστηκε για να παρέχει διαδοχικές ζώνες προστασίας απέναντι σε όλο το φάσμα των σύγχρονων εναέριων απειλών (μαχητικά, drones, πύραυλοι cruise και βαλλιστικά βλήματα), ενώ θα διασυνδέεται πλήρως με τα υφιστάμενα ελληνικά αμυντικά μέσα (φρεγάτες Belharra, μαχητικά Rafale και F-16 Viper, συστοιχίες Patriot και πυραύλους PULS).
Η αρχιτεκτονική του συστήματος διαρθρώνεται σε τρία βασικά επίπεδα:
Ανώτερη ζώνη (Μεγάλο βεληνεκές): Αναλαμβάνεται από το σύστημα David’s Sling (ανάπτυξη Rafael/Raytheon), το οποίο σε συνδυασμό με τους Patriot θα εξουδετερώνει τακτικούς βαλλιστικούς πυραύλους και στόχους υψηλής ταχύτητας.
Μεσαία ζώνη: Καλύπτεται από το αρθρωτό σύστημα Barak MX της IAI, το οποίο προσαρμόζεται επιχειρησιακά με τη χρήση διαφορετικών αναχαιτιστών (το σύστημα έχει ήδη επιλεγεί και από τη Μεγαλόνησο).
Εγγύς προστασία (Μικρό βεληνεκές): Βασίζεται στο σύστημα SPYDER, το οποίο παρέχει προστασία μικρότερης ακτίνας, συμπληρώνοντας τα παλαιότερα μέσα (όπως οι Hawk) μέχρι την ολοκλήρωση της νέας διάταξης.
Ραντάρ AESA, Ηλεκτρονικός Πόλεμος και Εγχώρια Βιομηχανία
Η «καρδιά» της επιτήρησης και της στοχοποίησης είναι τα ραντάρ τεχνολογίας AESA ELM-2084 της ELTA, τα οποία θα διοχετεύουν δεδομένα σε πραγματικό χρόνο στο ενιαίο σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου (C2), επιλέγοντας αυτόματα το καταλληλότερο μέσο αναχαίτισης.
Παράλληλα, το πρόγραμμα ενσωματώνει προηγμένες δυνατότητες Ηλεκτρονικού Πολέμου, αξιοποιώντας και το δοκιμασμένο ελληνικό σύστημα «Κένταυρος». Η χρήση ηλεκτρονικών μέσων κρίνεται καταλυτική για την οικονομική και αποτελεσματική αντιμετώπιση επιθέσεων κορεσμού από drones, χωρίς τη δαπάνη ακριβών πυραύλων.
Τέλος, το φιλόδοξο αυτό πρόγραμμα –που αποτελεί δομικό στοιχείο του αμυντικού σχεδιασμού έως το 2036– ενισχύει την εγχώρια αμυντική βιομηχανία, καθώς προβλέπεται ότι τουλάχιστον το 25% των υποσυστημάτων θα κατασκευαστεί στην Ελλάδα.