Την ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ χαιρέτισε η Ουάσιγκτον, στον απόηχο της υπογραφής της συμφωνίας για την ανάπτυξη της «Ασπίδας του Αχιλλέα».
Απάντηση του ισραηλινού Υπουργείου Άμυνας στις αιτιάσεις περί ελέγχου του λογισμικού – Μεταφορά τεχνογνωσίας και ανάπτυξη αυτόνομου κεντρικού συστήματος από ελληνικές εταιρείες
Την ώρα που στην Ελλάδα οι γνωστοί λαϊκιστές υπερπατριώτες ασκούν διαρκή και έντονη κριτική σε όσους διαμορφώνουν και ασκούν την εξωτερική πολιτική της χώρας, κατηγορώντας την κυβέρνηση για πολιτική ανεπάρκεια, υποχωρητικότητα, κατευνασμό, έλλειψη εθνικής στρατηγικής και ανεπαρκή πατριωτική στάση απέναντι στην αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας, στην άλλη πλευρά του Αιγαίου η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική.
Το Ισραήλ επιβεβαιώνει ότι η πρόσφατη συμφωνία με την Ελλάδα για την ανάπτυξη της πολυεπίπεδης αεράμυνας «Ασπίδα του Αχιλλέα», συνολικού ύψους 3,035 δισ. ευρώ, προβλέπει σημαντική συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, μεταφορά τεχνογνωσίας και κοινή αξιοποίηση τεχνολογιών και λογισμικού.
Την αμυντική θωράκιση της Ελλάδας και τις εξελίξεις στα εξοπλιστικά προγράμματα έθεσε στο επίκεντρο ο Κυριάκος Μητσοτάκης, απαντώντας σε ερώτηση του Παναγή Γαλιατσάτου για τη Realnews, στο πλαίσιο της συνέντευξης Τύπου της 90ής ΔΕΘ.
Αυτό που αλλάζει την ισορροπία στην Αν. Μεσόγειο είναι η προοπτική να δημιουργηθεί από το Αιγαίο μέχρι το Ισραήλ ένα στρατηγικό δίκτυο στο οποίο Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ θα βλέπουν νωρίτερα, θα γνωρίζουν περισσότερα και -αν χρειαστεί- θα μπορούν να αντιδρούν ταχύτερα!
Από την ανακήρυξη θαλάσσιων οικοπέδων μετά τον Δεκαπενταύγουστο έως τις τελευταίες δηλώσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η Άγκυρα κλιμακώνει τη ρητορική και τις ενέργειές της απέναντι στην Αθήνα.
Κεντρικό σημείο της ανάλυσης είναι το ενδεχόμενο η Τουρκία να αξιοποιήσει τα κατεχόμενα ως στρατιωτικό και επιχειρησιακό προγεφύρωμα για επιθέσεις εναντίον του Ισραήλ.
Την ελληνική θέση αναφορικώς με τα θέματα της ατζέντας του σημερινού άτυπου συμβουλίου των Υπουργών Αμύνης της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που πραγματοποιείται στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας για την Ουκρανία, την Ευρωπαϊκή Άμυνα, το Διάστημα και τον Κυβερνοχώρο αναμένεται να θέσει εκ νέου ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης κ. Νίκος Δένδιας
Η Αθήνα παράλληλα διευρύνει τις διπλωματικές της ερείσματα, ενισχύοντας τις σχέσεις της με τον Λίβανο και προωθώντας ενεργειακές γέφυρες προς την Ευρώπη.
Η υπογραφή της αμυντικής συμφωνίας ύψους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ μεταξύ Αθήνας και Τελ Αβίβ για την ανάπτυξη της «Ασπίδας του Αχιλλέα» προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και αναλύσεις στον τουρκικό Τύπο και τα μέσα ενημέρωσης
Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα X, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι το deal αποτελεί τη φυσική εξέλιξη της στρατηγικής συμμαχίας στην Ανατολική Μεσόγειο, η οποία σφυρηλατήθηκε πριν από μία δεκαετία μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ.
Κατά την ανάλυση του Bloomberg, διαμορφώνονται έτσι δύο παράλληλες τάσεις στην περιοχή: από τη μία η περαιτέρω προσέγγιση Αθήνας και Τελ Αβίβ και από την άλλη η ανάπτυξη νέων περιφερειακών συνεργασιών με επίκεντρο την Τουρκία.
"Η ταχεία αλλαγή των πάντων είναι ο απαραίτητος όρος της εθνικής επιβίωσης απέναντι στον αναθεωρητισμό και τη διαρκώς διευρυνόμενη απειλή", δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ν. Δενδιάς
Στην υπογραφή μιας από τις μεγαλύτερες αμυντικές συμφωνίες των τελευταίων ετών προχώρησαν Ελλάδα και Ισραήλ στο Τελ Αβίβ, επισφραγίζοντας την υλοποίηση του εξοπλιστικού προγράμματος «Ασπίδα του Αχιλλέα», συνολικού ύψους άνω των 3 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Στη διακυβερνητική υπογραφή της συμφωνίας-σταθμού μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ προχωρούν σήμερα οι δύο πλευρές, σφραγίζοντας την απόκτηση του νέου πολυεπίπεδου συστήματος αεράμυνας και αντιπυραυλικής προστασίας «Ασπίδα του Αχιλλέα».
Η συμφωνία αυτή αποτελεί τον κεντρικό πυλώνα για τη δημιουργία της «Ασπίδας του Αχιλλέα», του νέου πολυεπίπεδου πλέγματος αεράμυνας της χώρας απέναντι σε σύγχρονες γεωπολιτικές απειλές.
Με φόντο τη σταθερή προσήλωση της ελληνικής διπλωματίας στην προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μέσω του Διεθνούς Δικαίου, ένα καυτό φθινόπωρο ανατέλλει για τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.