Μια εντελώς διαφορετική εικόνα για την προέλευση της εκεχειρίας παρουσιάζουν οι Financial Times, αποκαλύπτοντας πως η πρωτοβουλία ανήκε στον Λευκό Οίκο και όχι στην Τεχεράνη.
Παρά τη δημόσια ρητορική του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος ισχυριζόταν πως το Ιράν «ικέτευε» για συμφωνία, το δημοσίευμα αποκαλύπτει πως η αμερικανική κυβέρνηση πίεζε μεθοδικά το Πακιστάν επί εβδομάδες για να μεσολαβήσει, φοβούμενη την εκτόξευση των τιμών του πετρελαίου και την ανθεκτικότητα του ιρανικού καθεστώτος.
Ο κρίσιμος ρόλος του Πακιστάν και η «διπλωματία του ασυρμάτου»
Ο ισχυρός άνδρας του πακιστανικού στρατού, Ασίμ Μουνίρ, αναδείχθηκε στον «αρχιτέκτονα» της συμφωνίας. Η Ουάσιγκτον επέλεξε το Ισλαμαμπάντ ως διαμεσολαβητή, θεωρώντας πως μια γειτονική μουσουλμανική χώρα θα είχε περισσότερες πιθανότητες να πείσει την Τεχεράνη.
Οι παρασκηνιακές επαφές κορυφώθηκαν το βράδυ της Τρίτης, την ίδια ώρα που ο Τραμπ απειλούσε δημόσια να καταστρέψει τον «ιρανικό πολιτισμό», σε μια τακτική που φαίνεται πως συνδύαζε την ακραία πίεση με την κρυφή διπλωματία.
Το «γκάφα» στο X και το παζάρι των σημείων
Η επιτυχία της μεσολάβησης επιβεβαιώθηκε από μια ανάρτηση του Πακιστανού πρωθυπουργού Σεχμπάζ Σαρίφ, η οποία όμως συνοδεύτηκε από ένα επικοινωνιακό ατόπημα: ο Σαρίφ δημοσίευσε το προσχέδιο της συμφωνίας ξεχνώντας να αφαιρέσει την ένδειξη «draft».
Στο τραπέζι των συνομιλιών βρέθηκαν αμερικανικές προτάσεις 15 σημείων και ιρανικές αντιπροτάσεις, με την Τεχεράνη να δείχνει τελικά διάθεση υποχώρησης στο ζήτημα του εμπλουτισμού ουρανίου με αντάλλαγμα τη χαλάρωση των συγκρούσεων.
Ο διχασμός των Φρουρών και οι «υπονομευτές»
Η συμφωνία δεν ήταν εύκολη υπόθεση για την Τεχεράνη, καθώς οι Φρουροί της Επανάστασης εμφανίζονταν βαθιά διχασμένοι. Μάλιστα, μια επίθεση με drone σε σαουδική εγκατάσταση την περασμένη Τρίτη ερμηνεύεται ως απόπειρα σκληροπυρηνικών στοιχείων να τορπιλίσουν τις συνομιλίες. Το Πακιστάν αντέδρασε έντονα, προειδοποιώντας το Ιράν με πλήρη απομόνωση αν συνεχιστούν οι προβοκάτσιες.
Μια εκεχειρία σε τεντωμένο σχοινί
Παρά την επιβεβαίωση της συμμετοχής των αντιπροσωπειών στις συνομιλίες του Ισλαμαμπάντ, η ανησυχία παραμένει διάχυτη. Οι «υπονομευτές» της ειρήνης παραμονεύουν, με το Ισραήλ να ξεκαθαρίζει πως ο Λίβανος δεν καλύπτεται από την παύση πυρός και ορισμένες φατρίες των Φρουρών να παραμένουν έτοιμες για νέα χτυπήματα στον Κόλπο, καθιστώντας τις επόμενες 14 ημέρες εξαιρετικά κρίσιμες.